Na een half jaar voorbereiding is het nu bijna zo ver. Dit jaar trekken we voor een maand naar het westen van Amerika. Hier hebben we weer een hele route en tal van wandelingen en activiteiten uitgestippeld. Toch zal deze reis eens wat anders zijn dan onze vorige bestemmingen. We zeggen de noordelijkere landschappen nog niet helemaal vaarwel door ons bezoek aan Yellowstone en Rocky Mountains national park, maar dit jaar staan er ook veel droge rotspartijen, canyons en woestijnen op het programma. Kortom, weer veel variatie en nieuwe dingen om te ontdekken. Ook dit jaar kunnen jullie onze reisavonturen op de voet volgen via deze blog. Onze koffers staan ondertussen min of meer klaar, de bussen zonnebrandcrème staan in de aanslag en vanaf dinsdag bevinden we ons al in Frankfurt om na een lange vlucht op woensdag aan te komen in San Francisco. We zijn er helemaal klaar voor om te genieten en herinneringen vast te leggen tijdens onze 5de reis samen. We wensen jullie allemaal een fijne vakantie en tot binnen een maand!
Vanochtend hebben we onze bagage in de auto geladen en toen hebben mijn ouders ons naar Frankfurt gebracht. Onderweg was het flink puffen met de warmte, maar rond 13u waren we dan toch eindelijk in Kelsterbach, een dorpje nabij Frankfurt, aangekomen. Daar hebben we eerst lekker bij een Italiaan gegeten en kregen we er een gratis dessertje bovenop. Dan nog even rondgewandeld en toen richting hotel. Daar hebben we afscheid genomen en kwamen we tot de conclusie dat de airco van het hotel kapot was. Bijgevolg een super warme kamer. Als afkoeling zijn we dan maar naar de Mainz gewandeld, maar ook hier moesten we na een half uurtje vluchten door de vele muggen aan het water. Eenmaal terug op de kamer hebben we dan maar wat gehangen tot 20u. Dan nog wat lekkers gaan eten en toen was het alweer bedtijd. Morgen moeten we vroeg opstaan voor de shuttle naar de luchthaven..
Vanochtend moesten we al vroeg uit de veren om onze shuttlebus naar de luchthaven te halen. Om half 7 kwamen we dan ook al veel te vroeg aan in de luchthaven van Frankfurt. Hier checkten we onze bagage in en daarna gingen we op zoek naar eten, want we hadden nog niet ontbeten. Na het eten besloten we om ons ook maar al in te checken, zodat alles in orde was. Ook dit ging vrij vlot en na enkele fouilleringen stonden we aan de andere kant van de incheckbalie. Terwijl we aan het wachten waren op de stoeltjes voor onze vlucht, werden we er door een politieagent uitgepikt voor een extra controle.. Enkele vragen, een drugsstaaltje en een extra screening verder werden we dan toch goedgekeurd. Uiteindelijk had onze vlucht twintig minuutjes vertraging alvorens het vertrek, maar we kwamen toch tijdig in Seattle aan. Onderweg hadden we een mooi uitzicht over Groenland en daarna over de Rocky Mountains! Was mooi om te zien!
Eenmaal in Seattle moesten we onze bagage uitchecken en terug inchecken. We hadden maar 2 uur de tijd, maar uiteindelijk bleek dit toch net genoeg te zijn. Om 14u dus nog een vlucht van 2uurtjes en toen arriveerden we eindelijk in San Francisco. Hier kwam onze bagage netjes van de band gerold en namen we de "BART", een soort van shuttletrein, naar het stadscentrum. We wandelden enkele heuveltjes op met onze zware bagage en kwamen aan in ons hotel. Daarna nog eventjes wat gaan eten en nu zitten we nog even wat te rusten op de hotelkamer. We beginnen het tijdsverschil nu wel te voelen en hebben niet meer geslapen sinds woensdag 05u45. Dadelijk dus maar eens ons bedje in, zodat we toch ongeveer in het ritme van hier zitten..
Vandaag waren we al vroeg wakker. We hebben allebei geen last van een jetlag, maar de eerste nacht na zo'n lange vlucht slaap je toch altijd maar in stukjes, omdat je ritme nog even ontregeld is. We waren dan al rond 06:00 wakker. Eerst hebben we overlopen wat we allemaal gingen doen vandaag en vervolgens zijn we ons ontbijt gaan halen in de Subway. Daarna op de kamer op ons gemakje ontbeten en toen zijn we begonnen aan een dag vol bezienswaardigheden. Eerst kochten we een dagkaartje voor het openbaar vervoer. Dit is namelijk de goedkoopste (17$ is thans niet echt goedkoop) mogelijkheid om veel te zien en achteraf bekeken was dit voor ons de ideale manier om de stad te verkennen. We namen eerst de historische tram richting Pier 39. Hier wandelden we door het houten aangelegde stadje en gingen we naar de houten panelen kijken waar soms zeeleeuwen zitten. We waren nog vroeg en het was niet echt warm, dus bijgevolg lag er maar 1 zeeleeuw, maar toch was ik (Inez) hier al blij mee. Jimmy zou zeggen: "het kindje is snel gelukkig". Van hieruit heb je ook zicht op eiland en de gevangenis Alcatraz. Vervolgens gingen we te voet door naar Fisherman's Warf. Hier liggen vooral toeristische winkeltjes en kraampjes waar je vis kan kopen. Van hieruit wandelden we verder langs het strand en via Fort Mason door naar de volgende bushalte. Hier namen we de bus naar de Golden Gate Bridge, dé bezienswaardigheid van San Francisco. Persoonlijk vind ik het echt een mooie brug en we waren gelukkig nog net op tijd om er wat te wandelen en foto's te trekken, want al snel was de tweede pijler volledig omhuld door mist.
Na de brug verkend te hebben, gingen we door naar the Palace of Fine Arts. Dit zijn zuilen en een reuze prieeltje aan een water met een park. Hier was het heel rustig en dus ook de ideale gelegenheid om even de drukte van de stad te ontvluchten. Daarna namen we terug de bus en gingen we verder naar Alamo Square. We bekeken de Painted Ladies (de houten huisjes bekend uit series als Full House).
Daarna wandelden we door het Alamo park, waar we nog uitzicht kregen op meer van deze mooie Victoriaanse huisjes. Ten slotte namen we nog de bus naar de City Hall en toen was het even terug richting hotel om even op adem te komen. Na een half uurtje pauze gingen we weer op pad. We gingen naar China Town, maar dit viel toch wat tegen. De China Town in San Francisco zou 1 van de grootste zijn, maar uiteindelijk blijven het allemaal kleine winkeltjes met enorm veel Chinese kitsch. Hierna gingen we dan maar een hapje eten bij de Burger King. Na even wikken en wegen besloten we toch nog de Cable Car te nemen. Dit is een tram die door kabels wordt voortgetrokken en rond 1930 al gebruikt werd. We namen deze tram naar Lombard Street, de meest bochtige straat die er is. Hier wandelden we naar beneden en daarna was het dan ook heel steil terug omhoog wandelen. Op de terugweg namen we weer de Cable Car en dit keer stonden we allebei aan de buitenkant. Met de haren in de wind dus terug richting hotel en nu zit de drukke dag er dus op... Veel gezien en bijgevolg dus ook een lange blog! Nog even een kleine anekdote van de dag: - ik (Inez) moet nu met twee gigantische koffievlekken op mijn kant van het bed slapen. Dit doordat Jimmy de zak met ontbijtafval (inclusief een deel van zijn koffie) op die kant van het bed heeft gelegd en is vergeten mee tenemen
Net zoals gisteren waren we vandaag ook al vroeg wakker. De nachtrust werd toch meerdere malen verstoord door het vele lawaai in de stad. Om 7u waren we dan al in de Starbucks om daar ons ontbijt te nuttigen. Daarna besloten we onze bagage al klaar te maken, zodat we dat niet meer in ons hoofd moesten steken de komende dagen. Een uurtje later besloten we dan toch nog maar wat door de stad te wandelen en onze benen te strekken. We hebben alle bezienswaardigheden, die we wouden zien in San Francisco, gezien. Om 10u30 gingen we dan ook gepakt en gezakt met onze valiezen van 21 kg en onze handbagage naar het Alamo-kantoor voor onze auto. Hier stond al een behoorlijke rij. Na een dik half uur aanschuiven, kwamen we tot de conclusie dat er nog een ander Alamo-kantoor was en we dus in het verkeerde stonden. De bediende stelde ons voor om $200 bij te betalen voor een iets grotere wagen en dan konden we gewoon bij hun onze auto nemen. We besloten toch om dit niet te doen en gingen met onze koffers dus enkele blokken verder. Eventjes afzien want in San Francisco gaan de straten echt serieus bergop!! Eenmaal aangekomen in het juiste Alamo-kantoor waren we heel blij met onze keuze. We kregen hier een Toyota Prius (half hybride/elektrische wagen). De auto is zeer ruim en volgens de bediende van Alamo ook zeer verbruiksvriendelijk. We vertrokken dan maar met ons nieuw hebbeding richting Mariposa. Het is natuurlijk altijd even wennen in een nieuwe auto en dan zeker meteen in zo'n drukke stad en met standaardsnelwegen met 7 rijvakken. Toch verliep dit allemaal goed en wat een auto! Je voelt totaal niet dat je aan het rijden bent; echte luxe dus! Onderweg stopten we in Livermore bij een Walmart. Hier deden we enkele aankopen zoals een koelbox, drank, bestek, etc... Dit is in deze winkel allemaal best goedkoop. Daarna gingen we nog naar de Safeway voor wat te eten. Toen gingen we terug op pad richting Mariposa. Onderweg kwamen we veel heuvels en bergen tegen met een soort gelig en dor gras. Op zich gaf dit wel een mooi uitzicht. Om 17u30 kwamen we aan in Mariposa. Hier verblijven we in een wit met roze barbiehuis met een mooie kamer. We verkenden het dorpje even en gingen wat drinken in het plaatselijke café. Hier is het al veel gezelliger dan in een grote stad als San Francisco. Als avondeten bestelden we ergens op een terrasje BBQ-ribben. Dit waren echt de beste ribben die we al ooit gegeten hadden. Ze zijn heel anders als thuis en het vlees valt werkelijk van het bot af. En zoals al het Amerikaanse eten was de portie ook hier enorm. Jimmy heeft zijn portie zelfs niet helemaal opgekregen en dat zegt genoeg..
Na het eten wouden we nog even naar een bandje in het park gaan luisteren, maar de muziek stond ons toch niet helemaal aan. We gingen dan ook maar terug naar het hotel. Onderweg werden we nog door een opgetutte vrouw lastiggevallen, maar soit. De Amerikanen zijn al bij al een raar, maar ergens ook vriendelijk volk.. Nu nog even wat relaxen en aan de blog schrijven en dan is het alweer tijd om te gaan slapen.
Vanochtend waren we weer vroeg uit de veren. Om 6 uur ging onze wekker af en toen snel ontbeten en ons klaargemaakt. Dan gauw boodschappen gaan doen en toen konden we op pad. Vandaag stond Yosemite op het programma. We waren vrij vroeg, dus daardoor viel de drukte nog goed mee. We kochten aan de grens van het park een parkpas van 80$, die voor alle parken geldig is. Daarna parkeerden we de auto en namen we de shuttlebus naar de eerste bestemming: de lower yosemite falls. Dit is een waterval die uit drie verdiepen bestaat. Na een wandelingetje van 1,7km namen we de shuttle naar het volgende wandelvertrekpunt. We kwamen aan bij de wandeling van de Vernal falls. De wandeling zelf begon al best pittig met voortdurend bergop. Daarna hadden we een prachtig uitzicht op de Vernal Falls.
We besloten naar de splitsing terug te gaan en van daaruit de Nevada falls ook nog te doen. Ook hier begon het pad met een voortdurende bergop met s-bochten, maar eens boven was het dit zeker waard! We hadden een prachtig uitzicht over de waterval en de vallei met bergen. We kwamen hier ook zeer weinig mensen tegen, dus op en top genieten van de natuur. Daarna gingen we verder naar de bovenkant van de Vernal falls, om daarna opnieuw af te dalen naar beneden. In totaal hadden we toen toch al een 18km in de benen en een hoogteverschil van 600m overbrugd. Daarna deden we nog een korte wandeling naar mirror lake, gewoon om onze benen nog even los te lopen. Toen we eenmaal aan de auto aankwamen, besloten we even langs de Merced river te gaan zitten en wat fris te drinken en te genieten van de rust. We hadden bijna alles gedaan wat we wouden doen vandaag. Onderweg naar ons appartementje in the middle of nowhere deden we nog een korte wandeling naar de Bridalveil falls en stopten we bij inspiration point, het meest gefotografeerde punt van Yosemite.
's Avonds rond 18u nog even naar de winkel, gegeten en nu nog wat ontspannen en relaxen in ons appartementje. Alles staat hier in het thema van de beer, van de peper- en zoutvaatjes tot de kussens, dekens, lampen, ... Vandaag was een prachtige dag! Mooi weer, prachtige natuur, het eerste wildlife (eekhoorns en hertjes), ... Wat wil een mens nog meer?
Net zoals de voorbije dagen stonden we vandaag ook al vroeg op. We hebben dan gauw onze spullen opgeruimd en ontbeten en toen was het al weer tijd om het berenappartement te verlaten. We lagen dicht bij de Glacier Point Road en waren daardoor ook al om 08u00 op de parking van onze wandeling van vandaag. Een goede zet want rond 12u30 stond deze volledig vol toen we terugkwamen. We vertrokken dus eerst naar de wandeling van Sentinel Dome. Dit is op de Half Dome na de tweede hoogste rots. De wandeling zelf ging vrij vlot en was minder vermoeiend dan gisteren. Het laatste stuk moesten we dan aan de rots omhoog wandelen en daar werden we getrakteerd op een prachtig uitzicht van 360°. Je had een heel wijd uitzicht over de vallei, de bergen en de watervallen. Ronduit prachtig!
Bovendien waren we hier moederziel alleen, omdat we zo vroeg waren. We hebben hier dan ook zeker een half uur genoten van de rust, het uitzicht en de prachtige natuur! Daarna besloten we de aansluiting naar Taft Point te wandelen, zodat we niet hetzelfde stuk terug moesten wandelen. Onderweg wandelden we door een prachtig bos met hier en daar prachtige uitkijkpunten op de vallei. Ook hier waren we weer alleen. Daardoor zagen we spechten, chipmunks, ... Eenmaal bij Taft Point aangekomen hadden we weer een prachtig uitzicht en zagen we ook enkele hagedissen.
Na dit punt ging de wandeling terug richting de auto. We reden naar Washburn Overview en aten daar onze picknick op. Ook hier had je een mooi uitzicht, maar het zicht vanaf Sentinel Dome was onbetaalbaar. Uiteindelijk reden we nog even door naar Glacier Point View en toen zat onze dag in Yosemite erop. We gingen dan richting Visalia en stopten onderweg nog voor inkopen in een reuze Walmart. Dit is zoals een Carrefour, maar dan 10x zo groot en veel meer spullen. Hierna gingen we verder richting hotel. Na het inchecken aten we eventjes een hamburger bij de A&W, een hamburgertent die we in Canada hebben leren kennen. Nadien sprongen we nog even in het zwembad van het hotel, dat we helemaal voor ons alleen hadden. Hier hebben we nog een uurtje geplonst en gezwommen en ook de eerste fles Californische wijn genuttigd. Rond 21u00 besloten we dat het wel genoeg geweest was. Nog even douchen, relaxen en seffes stilletjes slapen.
Vanochtend ontbeten we nog in het motel en toen was het alweer tijd om onze spullen gauw op te ruimen. Vervolgens reden we naar Sequoia National Park. Dit park staat bekend om zijn immense bomen. De weg naar het park bestaat uit heel veel bochten en je overbrugt ook een behoorlijke hoogteverschil. Eerst stopten we bij de General Sherman Tree. Dit is de breedste boom ter wereld, die nog in leven is. De boom zelf heeft een diameter van 11m en is dus echt reusachtig. De wandeling hier naartoe is vrij kort. We waren gelukkig nog vroeg, waardoor er weinig volk was. We genoten van de prachtige Sequoia's en lazen de informatiebordjes langs het pad. Vervolgens deden we de wandeling: Congress trail. Langs deze wandeling kom je nog langs een heleboel mooie en massieve bomen.
Ook hier was het rustig. We zagen weer veel eekhoorns, chipmunks en zelfs 2 geelbuikmarmotten. Deze marmotten zijn behoorlijk groot, maar vooral super mooi. Hoewel de trail niet zo moeilijk of super lang is, deden we er toch een tijdje over, omdat je om de zoveel meter blijft staan om te genieten van de mooie bomen en de natuur. Rond 12u kwamen we terug aan de auto en aten we onze picknick op. De volgende halte van vandaag was Moro Rock. De top van de rots ligt 2050 meter boven zeeniveau en steekt 75 meter boven het omliggende gebied uit. Je bereikt de top door 350 treden omhoog te gaan.
Het uitzicht boven was ook hier weer prachtig! Vervolgens reden we nog door de tunnel log. Dit is een omgevallen Sequoia waar je met de auto doorheen kan rijden. Het bewijst nogmaals hoe groot deze bomen wel zijn. Hierna ging de route verder naar Bakersfield. Dit is onze stopplaats voor vanavond en hierdoor zijn we alweer dichter bij onze volgende bestemming. Onderweg kwamen we eindeloze velden met abrikozenbomen en druivenbomen tegen. De druiven hier zijn bovendien best goedkoop en heel erg lekker! Na aankomst hebben we even relaxed en vervolgens gingen we eten bij Black Bear Diner. Het eten is hier toch een speciaal gebeuren. We kregen eerst een bord met salade en dressing, vervolgens brachten ze ons muffins met opgeklopte boter (ipv brood) voor erbij en daarna kwam pas ons gerecht dat we besteld hadden: bbq ribs, scampi's en worst. Jawel dit was 1 gerecht... Kortom, de Amerikanen zijn grote eters. Zoals altijd vliegt de tijd hier weer en is ook deze prachtige dag weer voorbij.
Om 6u zaten we al aan het sobere ontbijt van het hotel. Vervolgens pakten we onze spullen en vervolgden we onze weg richting Death Valley. Dit was eerst toch een stukje rijden. Onderweg stopten we voor waterijsjes ter verkoeling. Vervolgens reden we Death Valley in. De temperatuur steeg onderweg tot 113°F of ook wel 45°C. Warm dus. Onderweg zagen we een coyote! Prachtig dier! De eerste stop was bij de Sand Dunes. Zodra we uitstapten, leek het alsof iemand een warme haardroger op ons hield. We wandelden een stukje de duinen in en genoten van het mooie uitzicht. Jimmy had het weliswaar warm aan zijn tenen met zijn sandalen. Is natuurlijk ook geen slimme zet om open schoenen aan te doen in het hete zand. Vervolgens reden we naar het Visitor center in Furnace Creek. Hier aten we onze picknick op. Toen ik naar de toiletten ging, merkte ik plotseling een roadrunner op!! Best een coole vogel!
Na het eten gingen we naar Badwater Basin. Dit is het diepste punt van Death Valley en ligt 85,5m onder zeeniveau. Hier is er een mooie zoutvlakte omgeven door bergen.
Gelukkig moet je naar de meeste bezienswaardigheden in Death Valley niet te ver wandelen, want het is warm en het waait ongelofelijk hard. De wind is allesbehalve verfrissend, zelfs eerder gewoon heet! Na Badwater Basin deden we Devil's Golf Course. Dit was de eerste gravelweg met onze auto (wat eigenlijk niet mag, maar soit). Devil's Golf Course is een enorme vlakte met haliet, een soort mineraal gevormd door water en wind. Hierna deden we nog Artist's Drive. Dit is een prachtige weg tussen de bergen door. Hier wandelden we ook nog even naar Artist's Palette, maar wat een wind! Haren eten geblazen voor ons allebei!! De bergen hier zijn wel heel mooi. Ze hebben zowel een gouden, als ook rode, groene en bruine kleur, vandaar de naam. Hierna deden we nog Zabriskie Point. Dit was eveneens ronduit prachtig. De rotsen hebben een heel speciale structuur en kleur.
En tot slot deden we ook nog Dante's View, een wondermooi uitzicht over Death Valley en de zoutvlakte!
Hierna was het tijd om naar ons hotel te gaan. Uitgeput door de warmte besloten we ons op ons gemakje op te frissen en vervolgens aten we in het restaurant een reuze hamburger. We hebben hier trouwens een mooi uitzicht vanuit onze kamer op het meer van het hotel en op de bergen. Eigenlijk was deze kamer met uitzicht duurder, maar door een foutje van de balie hebben we deze kamer toch aan de gewone prijs gekregen. Na de hamburger zijn we nog naar het zwembad geweest, dat we weer voor ons alleen hadden. Jimmy heeft enkel pootjegebaad, ik had minder schrik van het best wel koude water. We genoten van de mooie zonsondergang en gingen toen uitgeteld naar onze kamer. Death Valley was veel mooier en specialer dan ik had verwacht! Het was heel warm, we hebben veel gedronken en vooral gezweet, maar ook weer niet ondraaglijk warm. Ondanks het vele insmeren is mijn witte velleke toch al weer verbrand...
Vanochtend hebben we voor de eerste keer eens 'uitgeslapen'. Om half 8 waren we al helemaal klaar en besloten we een ontbijt in het hotel te nemen. Vervolgens vertrokken we naar onze volgende bestemming: Las Vegas! Onderweg merkten we al snel dat we dichter bij een stad kwamen, die bekend staat om zijn casino's. We reden de strip, de bekendste straat met casino's/hotels, op en daar kwamen we ook meteen aan bij ons hotel: Excalibur. Het hotel is helemaal in het teken van kastelen en ridders en heeft dan ook de vorm van een kasteel. Het is het grootste hotel waar we ooit in verbleven hebben.
We konden nog niet inchecken en daarom wandelden we eerst maar eens over de strip. Tegenover ons ligt hotel New York New York. Hier zijn de 8 bekendste gebouwen van New York nagebouwd en er loopt ook een rollercoaster doorheen. We wandelden tot halfweg de strip en kwamen Hotel Paris, het Bellagio, het Aria en Caesar's Palace nog tegen.
Het was hier nog steeds een 38°, maar toch nog draaglijk warm. We keerden terug naar het hotel en konden nu wel inchecken. We gokten enkele dollars op in het casino en gingen daarna wat zwemmen. Om 18u gingen we naar het buffet. Via het spelletje MyVegas hebben we hier een gratis buffet gewonnen. Hierna zijn we even op de kamer gaan uitrusten om vervolgens nog een gokje te wagen in het casino. Het was ondertussen al donker geworden en we besloten de strip terug af te wandelen. 's Avonds ziet Las Vegas er helemaal anders uit met alle lampjes en verlichtingspanelen. Het was wel behoorlijk druk, dus het was op plaatsen echt wel schuifelen. Uiteindelijk kwamen we aan bij ons doel: de fonteinen van het Bellagio. Hier is er elk kwartier een show met fonteinen, licht en muziek. In totaal hebben we er drie bekeken. Ik vond het eigenlijk wel heel mooi om te zien. Vervolgens wandelden we nog een heel stuk door naar the Venetian Hotel. In dit hotel hebben ze alle gebouwen van Venetië verwerkt en er loopt zelfs een rivier met gondelbootje door het hotel. Na dit hotel besloten we dat het wel genoeg geweest was. Het blijft hier heel warm en we moesten nog een uur terugwandelen. Eenmaal terug in het hotel waagden we nog een laatste gokje. Onze 10$ voor vandaag is erdoor en we hebben niets gewonnen. Het is nu al 00u40 dus toch maar eens tijd om te gaan slapen
Onze ochtend in Vegas begon al goed met het gratis ontbijt dat we hadden gewonnen met het spelletje MyVegas. We hebben ons dan ook goed laten gaan bij het buffet. Daarna gingen we nog eens een gokje wagen en al snel zetten we $9 om in $15.Uiteindelijk hebben we in totaal maar een $14 opgegokt, maar toch zijn we lang aan het spelen geweest doordat we zo nu en dan wat kleine bedragen wonnen. Na het gokken besloten we nog eens een stukje over de strip te wandelen en de M&M-winkel te bezoeken.. Jammer genoeg zouden de M&M's te snel smelten, anders weet ik zeker iemand die bij terugkomst blij zou zijn geweest..
Hierna gingen we wat eten in het hotel en al snel was het tijd om te vertrekken naar Fremont Street. Dit is het oude gedeelte, waar Las Vegas vroeger eigenlijk ontstaan is. Na het bouwen van de hotels op de strip raakte deze buurt wat vervallen. Nu hebben ze een groot scherm boven Fremont Street geplaatst en hierop kan je dan live muziekshows volgen of wedstrijden etc. We namen de bus rond 16u hier naar toe, maar eigenlijk viel dit wat tegen. De casino's en bars zijn wel wat alternatiever en minder chique dan op de strip. We besloten dan maar de bus terug te nemen en 's avonds nog eens terug te keren, want dan zou het hier wel de moeite moeten zijn. Eenmaal terug in het hotel besloten we nog een beetje te gokken en wat spelletjes te spelen. Als avondeten kozen we dit keer voor Chinees en dat viel zeer goed in de smaak. Daarna fristen we ons nog even wat op en toen was het alweer donker. We namen dan de bus terug naar Fremont Street en nu was het hier wel de moeite. Er traden wat bandjes op, de schermen waren aan en er stonden veel mensen, die verkleed waren in iets, of net weinig om het lijf hadden. Hier kwamen we ook onze eerste 'echte' indiaan tegen.
We wandelden hier wat rond en genoten van de drukte en daarna keerden we terug naar de Strip. Hier wandelden we het hele stuk terug in plaats van de bus te nemen. Ook nu was het hier weer druk en keek je je weer de ogen uit. We stopten nog even bij een geweldig goede kunstenaar, die visual art maakte en keken toe. Vervolgens nog wat verder gewandeld en uiteindelijk terug naar het hotel. Onze laatste avond en nacht in Vegas zit er al weer op. Vanaf morgen terug de natuur in.
Vanochtend sliepen we nog een beetje uit en vervolgens was het alweer tijd om te ontbijten, de spullen in te pakken en te vertrekken naar onze volgende bestemming. We checkten uit en lieten de drukte van Las Vegas achter ons. Hoewel Las Vegas zeer druk is, er veel invloeden op je af komen en het echt "over the top" is, vonden we het eigenlijk toch wel heel leuk! Het is eens iets anders en het is een stad die ons toch wel kan bekoren. Vandaag moesten we een stukje rijden tot in Sedona. Onderweg stopten we in een winkel om lunch te kopen en om eventjes de benen te strekken. Vervolgens reden we verder en rond 15u kwamen we aan in Sedona. Onderweg hadden we een prachtig uitzicht over de rode rotsformaties in combinatie met de groene bomen. Echt super mooi om te zien! Ik kan al niet wachten om hier de komende twee dagen volop te wandelen.
We checkten in ons hotel en vervolgens gingen we het stadje van Sedona zelf ontdekken. Hier liggen allerlei winkeltjes met kleren, souvenirs, juwelen, schoenen, decoratie, etc. en allemaal natuurlijk in het teken van cowboys en indianen. Hier in Sedona lag de temperatuur iets lager dan in Vegas, maar ook hier bleef de zon echt steken en was het nog steeds zeer warm. Toch valt de warmte veel beter mee dan ik verwacht had, want ik kan er goed tegen (ondanks de rode huid). We kozen een Italiaans restaurant en aten een pizza en pasta en kregen dankzij de vriendelijke gast in de toeristische dienst nog 20% korting. Vervolgens legden we ons nog wat toe op het trekken van rode rotsformaties en bergen. De zonsondergang was mooi, maar was plaatselijk, vermits er veel bewolking was vandaag. Nu nog eventjes ontspannen en dan is ook vandaag weeral voorbij. De tijd vliegt echt voorbij!
Vanochtend konden we een beetje uitslapen, want het ontbijt begon pas om 8u. Hier in Amerika wordt het al vroeg licht (rond half 5) dus bijgevolg zijn we meestal vroeg wakker. Om 7u besloten we dan toch maar op te staan en ons al helemaal klaar te maken. Eenmaal bij het ontbijt kwam de eigenaar van het hotel langs. Hij begon alle foto's aan de muren te tonen en zijn hele levensverhaal te vertellen. Hij (Dick Curtis) heeft in WOII en Korea gediend en werkte daarna als entertainer en filmregisseur. Jimmy was vooral heel erg opgezet met al deze anekdotes 's ochtends vroeg.. Vervolgens vertrokken we meteen naar de eerste wandeling van vandaag: Devil's Bridge. We moesten nog een stukje verder parkeren, omdat het begin van de route op een off-road ligt. Er stond een bord met opschrift "4x4 recommended", maar na het wandelen van deze weg bleek toch dat dit eerder een vereiste is... De natuur is hier wel super mooi!
Ook hier was het weer zeer warm en was het zweten geblazen, vooral bij de bergop.. Eenmaal boven werden we overdonderd door het prachtige uitzicht. Vervolgens gingen we verder naar het einddoel van de wandeling: Devil's Bridge. Dit is een brug die door de natuur zelf is ontstaan en die dus best hoog boven de vallei uittorent. Hier kan je dan overheen wandelen en genieten van het uitzicht.
We genoten van de natuur en na een tijdje begonnen we weer aan de afdaling. Hoewel het pad bij momenten toch wat rotsachtig was, vormde dat geen probleem vermits ik totaal in berggeitmodus was. Eenmaal terug op de begane grond schoof ik dan toch nog onderuit over een beetje grind en voila, de eerste valpartij van deze vakantie is ook weer een feit. Na de wandeling gingen we een brood en een gebraden kip uithalen en picknickten we aan een zeer mooi uitkijkpunt op de rotsen en de vallei. Hierna besloten we de wandeling naar Cathedral Rock te doen. Ook hier was het weer een heel stuk klauteren. De eerste stukken gingen nog zeer goed. Enkel het laatste stuk was een ramp. Hier moest je echt een stuk klimmen en dat zag ik iets minder zitten.
Na de wandeling stopten we nog bij een mooi indianenwinkeltje en vervolgens gingen we nog een fles wijn uithalen in de Safeway. Tijd voor ontspanning dus. Nog gauw iets gaan eten en vervolgens nog wat relaxed en genoten van de rust. Tijdens het eten begon het bovendien ook te gieten en te onweren. Het is de moment van de Monsoon hier in Amerika, dus soms kan er plots een storm ontstaan. Deze stormen duren nooit lang, meestal meer een half uur, maar zijn wel behoorlijk intens. Ons kon het niet zo veel schelen, vermits we een hele mooie dag gehad hebben en toch niet meer van plan waren om iets te doen..
Vanochtend besloten we om buiten te ontbijten, zodat we geen ellenlange verhalen over Dicks carrière moesten aanhoren. Vervolgens pakten we onze spullen in en checkten we uit. Bij het uitchecken kregen we nog een foto met handtekening van Mr. Curtis. Bescheiden zijn de Amerikanen toch allesbehalve 🙂 .. We reden vandaag eerst naar de West Fork of Oak Creek Trail. Deze was gesloten omdat er een reddingsactie met de helikopter bezig was. Daarom reden we een klein stukje terug naar de Midgley Brug en hier deden we de Huckaby hike.
Deze wandeling was ongeveer 4km. We wandelden aan de brug naar beneden en wandelden na een lange afdaling langs de rivier op. De wandeling op zich was redelijk groen, en onderweg zagen we wel veel leuke beestjes: salamanders, hagedissen, kleurrijke vogels, reuze libellen en grote vlinders. Was leuk om te zien! Op het eindpunt bleven we even uitrusten en vervolgens wandelden we het hele stuk terug. Het was al snel middag en we besloten toch nog eens een kans te wagen voor de West Fork of Oak Creek Trail. Hier moesten we $10 betalen.. eigenlijk gewoon om te mogen parkeren.. Belachelijk dat enkel voor deze wandeling onze jaarpas niet geldig is, maar soit. De wandeling was ook nu voor een groot deel langs de rivier af en door het bos. Op zich wel mooi, maar weinig uitzichten onderweg, waardoor we de andere wandelingen tot nu toe toch mooier vonden. Na duizend keer gestoken geweest te zijn door god weet welke insecten en na 30x dezelfde rivier overgestoken te hebben over een reeks stenen, kwamen we na 2u wandelen aan bij de eindbestemming. Hier werd de canyon nauwer en gaat enkel de rivier er nog dooruit. We genoten nog even van het mooie uitzicht in de canyon en de glinstering van de zon op de rotsen en het water. In principe kan je dus nog verder wandelen, maar dan wel door het water en uiteindelijk moet je verder zwemmen.
Wij keerden terug want hadden best al veel kilometers in de benen zitten vandaag en het begon ook al later te worden. Eenmaal terug in de auto hadden we nog eens een dikke 10km extra in de benen. Hierna reden we verder naar Flagstaff. We deden nog gauw wat inkopen en checkten in in het hotel. Hier hebben we even naar zitten zoeken, want blijkbaar hebben ze zomaar ineens hun naam veranderd. We besloten nog Italiaans te gaan eten en genoten van heerlijk eten en een goede fles wijn. Vervolgens maar eens onze valiezen opgeruimd, mag wel eens na 12 dagen en nu nog even relaxen. Alweer een dag voorbij, morgen naar de Grand Canyon!
Vanochtend waren we al weer vroeg uit de veren. Ik ben Jimmy snel een tasje koffie gaan halen (wat wordt ie toch verwend..) en toen was het tijd om te vertrekken naar de Grand Canyon!! Toen we eenmaal aan de Grand Canyon aankwamen, was het vrij mistig. Ik kreeg al lichtjes bang dat dit de hele dag zo zou blijven, maar we hadden geluk. Eerst namen we de shuttle bus naar de Kaibab Trail. Hier wandelden we naar Ooh Aah Point. De wandeling begon met een groot aantal s-bochten en ging dus steil en voortdurend naar beneden. Veel mensen mispakken zich hier dan ook aan vermits afdalen goed gaat, maar terugkeren zeer zwaar is. Eenmaal bij het punt aangekomen was de mist toch al voor een groot stuk weggetrokken en hadden we een prachtig uitzicht.
Op dat moment kwamen ook de cowboys met hun ezels voorbij. Zij bevoorraden iedere dag de mensen die helemaal beneden in de Canyon een camping uitbaten. Vervolgens begonnen we terug aan de klim naar boven. Veel gepuf en gezweet later kwamen we terug aan de bushalte. We keerden terug naar het Visitor Center en keken hier een video van 8min over het ontstaan van de canyon. Zo vreemd dat dit hele gebied vroeger onder water heeft gestaan. Vervolgens was de mist volledig weggetrokken en wandelden we een stuk van de Bright Angel's Trail. Ook hier daal je de hele tijd en keer je vervolgens de hele tijd terug bergop. Hierna wandelden we nog een heel stuk van de Rim Trail. Dit gaat telkens vlak langs de rand van de canyon op en biedt prachtige uitzichten.
De Grand Canyon is echt machtig mooi en eigenlijk onbeschrijfelijk. Hierna was het toch al tijd om in te checken en wat te gaan eten. Vermits we in het park zelf verblijven, wandelden we nog terug na het avondeten en genoten van de zonsondergang. Om kwart voor 8 gaat de zon hier al onder aan de westkust en rond half 9 is het echt volledig donker. Vreemd.. Onderweg zagen we ook nog een moeder elk met een baby elkje. Te schattig! En ook nog enkele bedelende eekhoorns. Nu nog wat relaxen en dan is het alweer tijd om onder de wol te kruipen.
Om 7u was het alweer tijd om op te staan. We vertrokken al vroeg, zodat we nog ten volle van de Grand Canyon konden profiteren vooraleer we naar de volgende bestemming gaan. We vertrokken naar de Desert View Drive. Deze route gaat langs allerlei mooie uitkijkpunten. We deden alle punten en bleven toch verwonderd over het prachtige landschap van de Grand Canyon.
De schoonheid en reikwijdte hiervan zijn niet te beschrijven en eigenlijk ook niet op beeld vast te leggen. Na de hele Desert Road afgelegd te hebben en alle viewpoints gedaan te hebben, was het tijd voor de volgende bestemming: Page. Onderweg stopten we nog bij een canyon en deden we wat kraampjes van "Native Americans", zogenaamde Indiaanse afstammelingen. Zij hebben dan allerlei dromenvangers, juwelen, tapijten, etc. bij. Al snel kwamen we in een mooi landschap terecht en vervolgens kwamen we aan in Page. Hier aten we onze lunch op en toen wouden we de Antelope Canyon bezoeken. Hier stond immers een zeer lange rij en daarom besloten we onze tijd hier niet aan te verspillen en dit voor morgenvroeg te houden. We reden door naar de Horseshoe Bend.
Een korte wandeling brengt je naar de rand van een rots en zo heb je een uitzicht op de Glen Canyon en de Colorado River. Deze uitham is echt ronduit prachtig! We namen dan ook ten volle de tijd om hiervan te genieten, de nodige foto's te maken, iets te eten, etc. Foto's trekken hiervan was niet simpel zonder breedhoeklens, dus met het statief de hoogte in, zagen we er uiterst belachelijk uit, maar lukte het toch bijna om het hele beeld erop te krijgen. Kortom, met ons statief tilden we het gegeven van de "selfiestick" tot een hoger niveau.
Hierna besloten we nog de Glen Canyon Dam te bezichtigen en daarna nog het prachtige Laken Powell. Dit is een mooi blauw meer, omgeven door bergen, rotsen en canons. Hier was ook een strandje aangelegd en ik besloot even het water in te gaan. Natuurlijk was ik mijn watersandalen in de auto vergeten en bijgevolg trapte ik met mijn voet in een stekelige plant en toen ik ging zitten, zat ik er ook nog eens met mijn hand in. Bijgevolg de hele tijd stekeltjes eruit moeten halen... (doet me denken aan het moment dat ik als kind een cactus geaaid had).
Hierna was het toch al tijd om in te checken in het hotel en vervolgens naar de winkel te gaan. Hier kochten we een gebraden kip, slaatje, etc. en zo hadden we een heerlijke maaltijd. Hierna begon het al schemerig te worden en dus tijd om nog een zwemmeke te doen. Nu nog even alles klaarmaken voor morgen en genieten van aardbeien als dessert. Morgen hebben we weer een drukke dag voor de boeg. PS: Vanochtend vond Jimmy een groene, rubberen, vieze Dinosaurus onder het hotelbed. Hij zei dat hij het ding had weggegooid, maar dit geloofde ik niet, vermits hij blij was als een klein kind met deze ontdekking. De dinosaurus achtervolgt me sindsdien al de hele tijd: onder mijn zonneklep van de auto, in de wc-rol, en god weet waar nu weer...
Om kwart voor 6 ging onze wekker al af. Toen hebben we gauw ontbeten en dan zijn we richting Antelope Canyon gereden. Hier wouden we al vroeg zijn om lange wachttijden te vermijden. Na eventjes wachten was het dan zo ver. We betaalden onze tour bij de indianen en konden iets later vertrekken. We daalden via een ladder af en gingen zo de canyon in. Deze is bekend omwille van zijn mooie kleuren, gegolfde structuren en de lichtschakeringen. Onze groep bestond uit 13 leden. We wandelden door de canyon uit en moesten hier en daar wat op ladders klauteren. De canyon zelf was adembenemend mooi. In iedere hoek en om iedere bocht ontdekten we iets nieuws. Ook de hitte viel op dit moment van de dag nog goed mee. Onze gids was een gestuikte Navajo (indiaan). Dit gebied en dus ook de canyon behoren dus niet tot Amerikaans landgoed, maar zijn eigendom van de Navajo. Na een indrukwekkende tour doorheen de canyon, de nodige foto's en een mondharmonicasolo van de gids gingen we via een kloof in de aarde weer naar boven. Daar betaalden we de gids zijn welverdiende tip en toen vertrokken we naar de Walmart. Hier deden we snel inkopen en toen gingen we naar Antelope Island. Hier was een ideaal plekje om te zwemmen in het mooie blauwe water. We genoten van het verkoelende water en de warmte van de zon. Na een tijdje vertrokken we dan naar Kanab, onze eindbestemming van vandaag. Hier bezochten we enkele winkeltjes en sloten we onszelf buiten in het motel. Daarna gingen we nog een lekkere ribeye eten en toen hebben we nog een beetje rondgewandeld.
Vandaag stond Zion op het programma. Dit nationaal park staat bekend om zijn hoge bergtoppen in combinatie met veel groen. Ook vanochtend zijn we alweer vroeg vertrokken. Toen we eenmaal het park inreden, konden we meteen genieten van de mooie rode rotsen. We parkeerden de auto en namen de shuttlebus naar de eerste wandeling: Riverside Walk + The Narrows. Deze wandeling is iets heel anders dan wat we al gewoon zijn. De eerste paar kilometers gaan over vlak terrein. Daarna houdt het pad op en gaat het over in de rivier. We trokken onze sexy watersandalen aan en begonnen te wandelen.
De eerste paar meter was het water zodanig koud, dat mijn benen verdoofd aanvoelden. Even doorbijten dus en daarna was het aangenaam fris. De rivier stroomt door de canyon en wordt nauwer naarmate je vordert. Op sommige plaatsen kwam het water maar tot aan de knieën, op andere plaatsen zelfs tot aan je middel. Makkelijk wandelen was het zeker niet met alle gladde stenen, diepteverschillen en de stroming. Toch hebben we hier een heel aantal kilometer afgelegd. Uiteraard ben ik als ervaren berggeit meerdere malen onderuit gegaan, maar als bij wonder waren zowel mijn rugzak als ook Jimmy zijn wandelschoenen kurkdroog. Dat heb ik dus goed gedaan. We arriveerden pas om half 2 terug aan de bus. Toen besloten we onze lunch op te eten en vervolgens deden we nog een korte wandeling naar de Lower Emerald Pools. Deze stelden niet veel voor, vermits de waterval in de zomer nog maar zeer klein is. Hierna besloten we dat het wel genoeg was voor vandaag. Bij een uitkijkpunt over de rivier zagen we plots nog een grote reiger zitten. Hier hebben we nog even van het uitzicht genoten en vervolgens hebben we nog enkele gift shops bezocht. Al gauw was het tijd om te gaan eten. Twee hamburgers, Amerikaans bier en een strawberry daiquiri later, was ook deze dag bijna ten einde. Nog een heerlijk warm bad om de spieren te ontspannen, want morgen staat er een lange en zware wandeling op het programma.
Vandaag zaten we om 7u volledig klaar aan het ontbijt en daarna zijn we dan ook meteen vertrokken voor onze wandeling van vandaag. We namen opnieuw de shuttlebus naar de Weeping Rock halte en daar gingen we de wandeling naar Observation Point doen. Deze wandeling was 8 mijl (ongeveer 13km) en heeft een hoogteverschil van 700m. We wouden hier al vroeg aan beginnen, vermits de eerste paar mijl voortdurend bergop zijn en in de vlakke zon. Op het uur dat wij er waren, viel die zon dus nog heel goed mee. We begonnen dus aan de vele switchbacks omhoog en al snel bleek dat dit toch echt een pittige wandeling was. Na zweten en zwoegen, kwamen we aan het volgende deel van de wandeling. Dit liep door een prachtige canyon en dit is dan ook de enige plaats waar er schaduw is. We genoten van de mooie kleuren, de afgesleten vormen en de prachtige rotsen van de canyon. Vervolgens ging de wandeling een klein stukje vlak tussen de bergen door, om vervolgens weer volop bergop te gaan.
We wandelden helemaal aan de berg omhoog en moesten dus weer de nodige switchbacks en hoogteverschillen overbruggen. Ook al was de wandeling best wel vermoeiend, toch loonde het zeker de moeite! Onderweg had je prachtige uitzichten, vermits je op een smalle bergpas omhoog wandelde. Het laatste stuk was bovenop de berg en was dus nog een stukje vlak tot aan Observation Point. Moe, maar voldaan aten we onze picknick hierboven op en genoten we van het prachtige uitzicht over de vallei, bergen en de rivier en over Angel's Landing. We bleven hier een heel tijdje zitten. Daarna vertrokken we vol goede moed naar beneden. De weg naar boven was zwaar en vermoeiend, maar toch hebben we er maar een 2u10 overgedaan. De terugweg ging nog vlotter, vermits dit alleen maar bergaf was. We waren blij toen we aan de bus aankwamen. De wandeling was toch echt pittig geweest en daarom besloten we nog even het dorpje Springdale in te rijden en daarna verder te gaan naar onze eindbestemming van vandaag: Hurricane.
In Springdale kochten we een souvenir voor onszelf, dat we ieder jaar bij kerstmis kunnen gebruiken! We hadden dit gisteren al gezien, maar twijfelden toen nog even. We hebben namelijk de beeldjes voor onze kerststal gekocht. Niet de standaard heiligen, Maria, Jozef en Jezus, maar allemaal in de vorm van Moose-beeldjes!! Kortom, een typische Jimminez kerststal. Vervolgens reden we naar Hurricane. Onderweg kwamen we nog een leuk winkeltje tegen, waar we even stopten. De natuur onderweg was ook weer prachtig. Rond 16u waren we dan in ons hotel en hier wachtte ons een aangename verrassing: jacuzzi op de slaapkamer. Eerst besloten we wat te gaan zwemmen en hier hadden we het zwembad voor ons alleen. Daarna gingen we twee pizza's uithalen bij een zeer vaag stalletje langs de weg, maar de pizza's waren echt OVERheerlijk. We hadden dit op internet gelezen en vandaar dat we het er dus toch op gewaagd hadden. Na de pizza nog even ontspannen en vervolgens de spieren nog wat laten ontspannen in de jacuzzi. Nu kunnen we er terug tegenaan morgen...
Vanochtend hebben we eerst een beetje uitgeslapen. Toch zaten we al om half 8 aan het ontbijt. Dat heb je met dat vaste ritme. Nuja, het wordt hier vaak vroeg donker, dus dan kan je beter vroeg opstaan om het uiterste uit je dag te halen. We lieten onze luxueuze kamer achter ons en vertrokken naar de volgende bestemming: Panguitch. Van hieruit bezoeken we Bryce Canyon en hier blijven we dan ook drie nachten slapen. Rond 11u waren we in Panguitch en hier deden we onze inkopen voor de lunch. Daarna reden we naar de shuttle parking en aten onze picknick op. We namen de bus tot aan de trail van Queen's Garden en besloten dit in combinatie met de Navajo Loop te doen. Onze eerste indruk van Bryce was meteen positief.
Het kleurenpalet is schitterend, de rotsen (hoodoos) zijn echt prachtig, ... . Tijdens onze reis heb ik al enkele keren gedacht: "nu kan er niets zijn dat dit evenaart", maar ik moet toegeven dat ook dit jaar de landschappen een voor een prachtig zijn! We besloten dus te wandelen en jawel, het begin van de wandeling ging alleen maar bergaf. Bijgevolg weet je dus dat het einde van de wandeling alleen maar bergop is. We deden dus een combinatie van de twee trails en wandelden tussen de hoodoos.
Bij deze wandeling zagen we dan ook meteen sunset en sunrise viewpoint, die deel uitmaken van de Rim trail. Na de stevige klim naar boven hadden we er nog niet genoeg van. We besloten dan nog Bryce Point te doen en wandelden van hieruit naar Inspiration Point. Hierna besloten we dat het wel genoeg geweest was voor vandaag. Om 18u waren we terug aan het hotel. We deden nog een paar vreemde winkeltjes en vervolgens gingen we eten bij Cowboys Smokehouse. Hier bestelden we allebei hetzelfde gerecht, maar toch liep er iets mis. Amerikanen hebben de gewoonte om 1 gerecht voor 2 personen te bestellen en dit dan te delen. Bijgevolg kregen we dus 1 hoofdschotel en een leeg bord. Dit zou niet genoeg zijn geweest voor ons allebei, dus moesten we dit misverstand even rechtzetten. Het was best wel even gênant, maar het werd wel snel rechtgezet. Nadat we helemaal rond gegeten waren, hebben we nog wat geluierd en besloten wat we morgen gaan doen. We hebben vandaag best al veel gewandeld hier en ook gisteren was een zware dag, maar toch besloten we morgen nog wandelingen te doen. Nu is het alweer bedtijd, wat vliegt de tijd...
De wekker liep alweer vroeg af. We wouden vroeg vertrekken bij de wandeling, vermits deze toch als zwaar niveau beschouwd wordt en er weinig schaduw is tussen de rotsen. Stipt om 8u stonden we al aan het beginpunt van de wandeling. Na een paar meter wandelen hoorde ik plots een getik en gesis. Jawel, onze eerste slang is ook een feit.
We hebben hier een tijdje staan observeren en besloten toen dat het wel genoeg geweest was. Vervolgens daalden we af in de canyon en begonnen we aan de Peek-a-Boo Loop. Het eerste stuk was dus 1,8km naar beneden en dat betekent dat we dit ook omhoog moesten doen. Het hoogteverschil was 'maar' 479m, maar om de een of andere reden ging het pad voortdurend heel erg bergaf, dan weer heel erg bergop, dan weer heel erg bergaf, enz. De wandeling was dus echt wel uitputtend. We besloten dan ook niet via Bryce Point terug omhoog te gaan, maar via Sunrise Point. Dit stuk was nog een deel van de Navajo Loop dat we gisteren niet gedaan hadden. Ook hier moet je serieus bergop, maar het is iets minder lang dan via Bryce Point. Bezweet, maar toch voldaan van de mooie uitzichten en indrukken van het park, namen we de shuttle terug naar de auto.
Hierna besloten we de Rainbow route nog af te rijden en onderweg de viewpoints te doen. Bij het eerste viewpoint (Rainbow Point) besloten we onze picknick op te eten en vervolgens deden we de andere viewpoints. Onderweg zagen we wilde kariboes!! Zo mooi om al die beestjes weer in het wild te zien! Hierna hadden we dit stuk van Bryce Canyon grotendeels bezocht. We besloten terug richting Panguitch te gaan en daar Panguitch Lake en Cedar Breaks National Monument te bezoeken. Onderweg zagen we opnieuw wilde kariboes en herders te paard die hun schapen aan het hoeden waren. Leuk om te zien! Aan Cedar Breaks deden we de 3 viewpoints en vervolgens ook nog een korte wandeling door alpiene bergweiden met prachtige bloemen. De wandeling ging naar Alpine Pond, een leuke poel met allerlei bloemen rond. Dit zorgde ook voor een beetje afwisseling tussen het ruige en droge van de canyons en het groene van de bergweiden. Onderweg zagen we opnieuw enkele kariboes, helaas ook drie dode langs de weg :-(. Bovendien liep er een grote kudde schapen op de weg. Eventjes gewacht tot ze allemaal veilig en wel overgestoken waren en dan maar weer verder gereden. Toen we eenmaal terug aankwamen in Panguitch bleek dat bijna alle eetgelegenheden hier op zondag gesloten zijn. Na lang zoeken en overwegen, besloten we dan toch maar in een vage Amerikaanse diner binnen te gaan, waarvan de ramen al jaren niet meer gewassen waren. Binnen bleek het allemaal wel goed mee te vallen en ook het eten viel goed mee. Het uiterlijke zegt hier duidelijk niet altijd alles. Vandaag was een lange, drukke, maar ook zeer mooie dag. Nu nog wat ontspannen en vooral uitkijken naar morgen voormiddag!! Want dan ga ik een halve dag paardrijden in dit idyllische western landschap!!!!!
Vanochtend was ik meteen klaarwakker! Om half 9 moest ik al ter plekke zijn voor het paardrijden. We hadden ons gisteren op verschillende plaatsen bevraagd voor het paardrijden. Blijkbaar zijn de meeste tours voor mensen vanaf 7 jaar en dan wandel je allemaal gewoon in een rijtje gedurende 2u, plus dit was dan ook nog eens een wandeling die we al te voet hadden gedaan. Voor mij was dit dus hetzelfde als op een kermispaard zitten en eigenlijk wou ik toch iets meer eruit halen dan dat. Jimmy zag het niet zitten om langer te gaan dan 2u, maar vond het niet erg als ik alleen zou gaan. Bijgevolg heb ik dus een halve dagtocht geboekt. Jimmy bracht me om 8u al naar het vertrekpunt en daar kreeg ik dan een gevorderd paard. De groep was maar heel klein en het waren allemaal toffe mensen, dus dat viel goed mee. Terwijl ik ging paardrijden, heeft Jimmy wat uitgerust in het hotel en een klein wandelingetje gemaakt. Wij hebben met de paarden de Butch Cassidy trail gereden en hadden onderweg mooie uitzichten over Red Canyon.
Dit was echt het landschap zoals in de westernfilms. Vermits ik de enige met voldoende ervaring was, mocht ik op een open vlakte een stuk galopperen en hier en daar ook even wat draven. Ik heb er echt ten volle van genoten en ben dolgelukkig dat ik dit heb kunnen doen! Toch altijd gedacht dat het cool moest zijn om in zo'n setting te kunnen paardrijden en uiteindelijk was het dat ook zeker! Mijn paard Fallon viel ook zeer goed mee en was toch een beetje pittiger dan de andere paarden. Alleszins was dit echt een unieke ervaring en ben ik in de zevende hemel, dat ik dit heb kunnen doen. Na het paardrijden kwam Jimmy mij ophalen. We hadden allebei genoeg gewandeld de voorbije dagen, dus besloten we om eens iets anders te doen: het Bryce Museum. De toeristische dienst had ons dit aangeraden, vermits er veel dieren van hier waren en meer dan 1500 vlinders. We (vooral ik) dachten dat de dieren opgezet waren, nadat ze gestorven waren. Helaas was niets minder waar. De eigenaar is een Hollander die naar Amerika verhuist is en in alle continenten beesten heeft afgeslacht om dan hier tentoon te stellen. Dit kwam ik helaas pas te weten toen we al betaald hadden en al een deel van het museum gezien hadden. Ik was helemaal overstuur dat ik ook maar een paar dollar aan die kerel had gegeven, vermits ik het jagen op deze dieren ABSOLUUT niet kan goedkeuren. Toen we weer naar buiten gingen, was de man in kwestie niet meer aanwezig, want ik had eigenlijk mijn geld willen terugvorderen.. Hierna hadden we eigenlijk alles gedaan wat er in Bryce te beleven viel en besloten we nog een tweetal uurtjes uit te rusten en te luieren. Hierna was het al etenstijd. Vandaag besloten we nog eens een hamburger uit te halen en jawel, we hebben voor de eerste keer een drive-in te voet gedaan. Het was totaal geen zicht, maar soit. Na het eten hebben we nog even alles opgeruimd en klaargemaakt, zodat we morgenvroeg vroeg kunnen vertrekken. PS: Ik liep wat achter met de blog de voorbije twee dagen, vermits we een zeer slechte internetverbinding hadden en eigenlijk ook weinig tijd gehad hebben. De foto's zullen weldra volgen, maar voorlopig alleen even de tekst!
Vanochtend vertrokken we al vrij vroeg richting Salt Lake City. Weinig natuur dus vandaag, maar dat zal na vandaag zeker en vast wel veranderen. We kwamen rond de vroege middag aan in Salt Lake City en waren zeer tevreden met ons hotel. De bedden waren ideaal en de persoon aan het hotel (Kimo genaamd) was uitermate vriendelijk. We besloten de stad te gaan verkennen, maar achteraf bleek de stad toch veel kleiner dan we hadden gedacht. We begonnen met het belangrijkste en meest bekende deel van de stad, namelijk Temple Square.
Dit is helemaal door de Mormonen gebouwd en die lopen hier dan natuurlijk ook met de vleet. Mormonen geloven eveneens in Jezus, maar hebben toch een heel ander soort leefregels. Wij kennen ze vooral van op tv, vermits in bepaald aftakkingen van dit geloof polygamie goedgekeurd wordt en standaard is. Toch blijkt dit echter maar bij een klein deel van toepassing. Tot dusver het "informatieve" gedeelte. We kregen te horen dat om 14u het tabernakel open was en dat daar de orgel dan bespeeld werd gedurende een half uur. We wouden dit allebei wel horen en ik moet toegeven, dat een orgel toch echt een mooi en vooral dramatisch instrument is! De akoestiek in het tabernakel was ook perfect en daarvoor is het naar het schijnt ook bekend. Vervolgens deden we nog het Assembly, de Temple en het Conference gebouw. Je kon hier ook gratis tours nemen voor meer informatie, maar dat lieten we aan ons voorbijgaan, vermits de mormonen nogal graag proberen te "overtuigen". Hierna wandelden we nog een heel eind bergop naar het Capitol Building van Utah en vervolgens hadden we eigenlijk al alle belangrijke gebouwen in de stad gezien. Amerikaanse steden hebben natuurlijk een pak minder cultuur dan de Europese. Na het bezoeken van de gebouwen gingen we nog wat winkelen en tegen 17u gingen we ons dan maar opfrissen aan het hotel. Hierna kozen we voor een Italiaans restaurant. We moesten een half uur wachten vooraleer er een tafel vrij kwam, maar dit was meer dan de moeite waard! Het eten was echt subliem. We genoten dan ook ten volle van ravioli gevuld met krab met scampi's, spinazie, kerstomaatjes en een wodkasaus. Hierna nog een goed chocoladedessert en zo waren we volledig voldaan. We moesten nog een heel stuk terugwandelen naar het hotel en toen we hier aankwamen, was het al 21u. Het zwembad zag er zeer uitnodigend uit en het was verlaten, dus hebben we nog een uurtje gezwommen en liggen plonzen. Vandaag zit er weeral op. Vanaf morgen gaan we terug de natuur in.
Vanochtend zaten we alweer vroeg aan het ontbijt. We wouden vroeg vertrekken, zodat we toch veel uit ons verblijf in Grand Teton kunnen halen. Onderweg stopten we even om de Prius bij te vullen en ook onze maag. Toen we eenmaal in de staat Wyoming aankwamen, merkten we al meteen dat het landschap hier de komende dagen helemaal anders zal zijn. Mooie groene velden en heuvels, bergen en een kraakheldere blauwe lucht.
Iets volledig anders dan de voorbije weken, maar ook nu wederom prachtig. Onderweg zagen we weer een kariboe. We reden de Moose Wilson Road af. Deze weg biedt mooie uitzichten over Grand Teton, maar is wel deels onverhard. We besloten vandaag een kortere wandeling te doen naar het uitkijkpunt over het Phelps Lake. Toen we de parking opreden, was het plots een gekrijs en geschreeuw om u tegen te zeggen. Blijkbaar was er een "naar mijn normen gigantische" dikke kever in de auto terechtgekomen en meer bepaald op mijn been. Jimmy schrok zich een ongeluk en waarschijnlijk alle levende wezens binnen een straal van 5km ook. Toen we eens aan het wandelen waren, merkten we mooi gekleurde vogels en vlinders op en opnieuw een kariboe. De wandeling zelf ging voor het grootste deel door het bos en uiteindelijk kwamen we dan ook aan bij het mooie Phelps Lake. Hier aten we even onze notenreep op en toen begonnen we terug aan de afdaling.
Qua wandelen zat het erop voor vandaag, dus gingen we naar ons hotel in Jackson. Jackson is een echt cowboystadje en zeer charmant, maar wel vrij toeristisch. Eerst aten we een hamburger en vervolgens deden we nog een heel aantal winkeltjes. Ik had gelezen over een cowboybar met zadels als barkruk. Hier brachten we een bezoekje en blijkbaar was er een live country optreden om 21u. We dronken allebei een pintje aan de bar en genoten daarna van de goede sfeer en muziek. Jimmy vond de zadels na een uurtje toch niet meer comfortabel, dus dan maar verhuisd naar een tafeltje. Maar goed dat ie dan toch die paardenrit niet heeft meegedaan te maandag! 🙂 Nu alweer bedtijd, dus slaapwel.
WAT EEN DAG VANDAAG!!! Vanochtend besloten we al vroeg op te staan in de hoop om wild te spotten. We vertrokken eerst naar Schwabachers Landing. Hier heb je een mooi uitzicht op de rivier en de bergen en er zou hier 's ochtends regelmatig wel wat wild zitten. We keken hier even rond, maar er was geen wild. We besloten hier niet te lang te blijven, want we hadden vandaag veel wandelingen op het programma staan. Dan maar hopen dat we daar wild tegenkomen. We begonnen met de wandeling naar Taggert Lake. We waren nog geen 200m ver of we zagen plots een edelhert opduiken. Het prachtige dier huppelde wat in het rond en na even genoten te hebben van het uitzicht, zetten we onze tocht verder.
We hoopten allebei om opnieuw een moose te zien, vermits we hier in Canada al zo gek van waren. Helaas laten elanden zich niet zo makkelijk spotten. We wandelden naar het mooie Taggert Lake en genoten van de weerspiegeling van de bergen in het meer. We wandelden een beetje verder en JAWEL, daar lag een mannelijke moose op het pad te rusten. We waren allebei in de zevende hemel en hebben hier best een heel tijdje staan kijken en genieten van het prachtige dier.
Hierna besloten we de wandeling verder te zetten naar Bradley Lake. Ook dit meer was wederom prachtig. Hier aten we weer onze notenreep op en zagen we opnieuw een kariboe. Daarna keerden we terug naar de parking, want er stonden nog een aantal dingen op het programma. Tijdens het terugkeren, kwamen we plots weer een slang tegen. Aan de parking aten we onze picknick op. Hierna besloten we eventjes aan het String Lake te gaan liggen, vermits de andere wandeling nog wel wat te druk zou zijn.
Om 14u gingen we dan toch naar het vertrekpunt van de Hidden Falls. We wouden deze trail met Inspiration Point combineren, maar dat laatste pad was afgesloten wegens renovatie. Achteraf gezien lang niet erg, want de wandeling naar Hidden Falls was langer dan gedacht. De wandeling ging voor een stuk rond het Jenny Lake en leidde uiteindelijk naar de mooie waterval. Op de terugweg zagen we ook hier weer een kariboe. Toen we aan de auto aankwamen, hadden we in totaal toch weer een dikke 16km in de benen zitten. We reden dus naar de eindbestemming: onze cabin in Colter Bay. We hadden vandaag zoveel mooie en wilde dieren gezien, dus we dachten dat het niet meer beter kon.. maar toch!! Onderweg zagen we een mooie vos. Hierna checkten we in. Onze cabin komt precies uit zo'n westernfilm. We gingen in het restaurant eten en blijkbaar zijn Prime ribs dus niet de beste stukken rib, maar is dat eerder een soort kotelet. Dat weten we dan ook alweer. Jimmy was eigenlijk te moe voor nog een avondwandeling, maar na even zeuren, kon ik hem toch overtuigen. Mijn voeten zijn 's avonds ook wel moe, maar je ziet zoveel mooie dingen als je wandelt, dus het loont zeker de moeite. Even later wisten we allebei dat we zeker geen spijt hadden van deze wandeling. We zagen in het meer een bever. Bevers zijn moeilijk te spotten, maar we hadden dus weer geluk! En wat zijn ze schattig!! We hebben hier een hele tijd staan observeren hoe hij op de oever takken afknaagde en deze meesleepte naar een beetje verderop voor zijn dam. Wat is de natuur toch geweldig! Hierna liepen we verder naar een uitkijkpunt over het meer om nog wat foto's te maken van de zonsondergang.
Nu hebben we echt genoeg gewandeld voor vandaag. Het was een prachtige dag vol met overweldigende natuur, maar ook vooral vol prachtige dieren. Op en top genieten dus!
Vandaag stond de eerste dag Yellowstone op het programma. Eerst bezochten we het West Thumb Geyser Basin. Hier was een groot meer en enkele stinkende geisers, die niet meer actief zijn. Ook zagen we een vrouwelijke Elk. Hierna gingen we verder naar het Black Sand Basin. Hier waren enkele kleurrijke poelen te zien.
Net zoals in het Black Sand Basin waren er in het Biscuit Basin ook kleurrijke poelen en geisers te zien. Hierna stond de bekendste geiser op de planning: Old Faithful. Dit is een van de grotere geisers ter wereld, die nog actief is. We moesten er wel een dik half uur op wachten, maar toen barstte hij toch uit.
Na de uitbarsting besloten we te gaan picknicken. Na het eten begonnen we aan de andere bezienswaardigheden van vandaag. We gingen dus verder tot aan de Grand Prismatic Spring. Deze kleurrijke bron is echt zeer groot en prachtig van kleur. Er liggen ook nog enkele kleiner bronnen langs. Hierna maakten we nog een korte wandeling en vervolgens deden we de Great Fountain Geyser via de Firehole Lake Drive. Langs deze weg lagen nog allerlei geisers en poelen. Hierna deden we nog de Paint Pots en daarna reden we ook nog de Firehole Canyon Road die uitzicht geeft over de Firehole Falls. De wandelingen vandaag waren allemaal wat korter, maar door het grote aantal wandelingetjes waren we toch uitgeput.
We reden dus naar ons verblijf in West Yellowstone. Onderweg zagen we nog een buffel, helaas kregen we enkel het beest haar achterste te zien :-). Hierna gingen we wat eten en checkten we in. Rond half 7 besloten we dan nog maar de winkeltjes in het dorpje te bezoeken en nu liggen we languit op onze kamer. Zo krijgen de voeten toch eens even wat rust en kunnen we de rest van de foto's sorteren, want dat zou anders een heel karwei zijn bij thuiskomst.
Vanochtend vertrokken we alweer vroeg. Eerst gingen we de Gibbon Falls bezichtigen. Op zich een mooie waterval, maar we hebben er toch al mooiere gezien :-). Hierna deden we de Beryl Spring en de Artist Paintpots. Dit zijn allemaal stinkende poelen en bronnen. Hierna deden we het Norris Geyser Basin. Hier ligt de grootste/hoogste geiser ter wereld: de Steamboat Geyser. De geiser op zich is nog actief, maar het is te moeilijk om te voorspellen wanneer hij zal uitbarsten. Soms is er maar 4 dagen tussen, soms zelfs 50jaar. Hier hebben we dan ook niet op gewacht ;-).
Hierna reden we verder richting Sheepeater Cliff. Onderweg kwamen we nog enkele mooie meren tegen. Sheepeater Cliff is een berg met allerlei staafvormige rotsen. Het is vernoemd naar de Shoshone indianen. Hier aten we onze picknick op en zagen we weer een geelbuik marmot. Na deze rots stond het laatste en meteen ook de hoofdbezienswaardigheid van de dag op het programma: Mammoth Hot Springs. Hier heb je de Upper en de Lower Terraces. Mammot Hot Springs zijn een soort kalkterrassen, die op natuurlijke wijze ontstaan zijn. Hier waren er verschillende punten waar je naar toe kon wandelen en die hebben we dan ook allemaal gedaan. Het was echt mooi, om te zien hoe op sommige plaatsen het water over de terrassen sijpelt.
Bovendien waren er ook veel kleurverschillen in de terrassen zelf. Kortom, echt de moeite. Hierna hadden we eigenlijk alles gedaan voor vandaag. We zijn op ons gemak gaan inchecken en wat geluierd. Daarna een gebraden kip uitgehaald en patatjes en salade gemaakt. Ook in dit dorpje hebben we een paar winkeltjes gedaan. Rond 19u30 hadden we het over het wildlife dat we al gezien hadden. De moose, grizzly en bizons stonden sowieso in de top drie van ons lijstje. Tot nu toe hebben we al heel veel dieren hier in Amerika gezien, waaronder ook de moose, dus we mogen niet klagen. Beren zijn vooral 's avonds voor zonsondergang of 's ochtends heel vroeg te spotten. We besloten dus in allerijl nog naar het Swan Lake (Gardiner Hole) te rijden.
Het duurt ongeveer een klein half uurtje om daar te geraken, maar dat was zeker niet erg. Onderweg zagen we op de berg Pronghorn schapen (ook wel gaffelbok genaamd). Het was super om te zien hoe behendig deze beestjes van helemaal bovenop de rotsen naar beneden kunnen lopen (en jawel, onze camera heeft het gefilmd). Hierna zagen we nog veel grote hertachtigen in het dorpje nabij Mammoth Springs. En jawel, als kers op de taart: een grizzly beer aan Swan Lake. Hier was een grote open vlakte en je zag de beer wel maar van heel ver. Toch waren we blij dat we hem gezien hadden en te dichtbij was helemaal niet goed geweest, dus we reden uiterst tevreden terug naar ons hotel.
Om half 7 ging ook vandaag de wekker weer af. Bij het ontbijt stelden we vast dat sojamelk stolt als de bus ongeopend te lang in een warme auto ligt. Dan maar droge hondenbrokken gegeten. Vandaag stond een drukke dag op het programma. We begonnen met de Undine Falls. Dit was een uitkijkpunt op een mooie waterval. Vervolgens reden we voorbij een aantal uitkijkpunten en een prachtige omgeving. Hierna kwam de Petrified Tree aan bod. Sommige bomen zijn door de tijd heen versteend, doordat ze in de vulkanische omgeving staan. Deze boom is er dus eentje van. Hierna bezochten we nog de Tower Falls en het uitkijkpunt van de Dunraven Pass. Dit stuk van Yellowstone is zeer groen en echt prachtig. Na de Dunraven Pass reden we naar Canyon Village. Hier liggen de twee bekendste watervallen van Yellowstone: Lower en Upper Falls.
Er zijn verschillende wandelingen naar deze watervallen en we deden ze dan ook bijna allemaal. Eerst wandelden we de Brink of the Upper Falls. Een zeer korte wandeling, maar een hoogteverschil van 180m. Je wandelt dan naar de bovenkant van de waterval. Eerst veel bergaf en dan vervolgens zware bergop. Dit geldt voor alle wandelingen van vandaag. Hierna deden we dan ook de Brink of the Lower Falls, Lookout Point, Red Canyon Trail, Grand View en Inspiration Point.
Op die manier krijg je de canyon op verschillende manieren te zien en dus ook de waterval. Deze dingen lagen allemaal op de North Rim Drive. Vervolgens reden we naar de South Rim Drive. Hier aten we eerst onze picknick op en vervolgens deden we Uncle Tom's Point en Uncle Tom's Trail. Die laatste was zeer vermoeiend door de 328 treden naar beneden en nog een heel aantal switchbacks. Op zich is naar beneden gaan heel makkelijk, maar omhoog gaan was toch zwaar. Toch deden we er niet lang over. Hierna deden we nog Artist Point, een prachtig uitkijkpunt over de waterval en de vallei. Hierna hadden we bijna alles gedaan van ons lijstje. We willen op tijd in Cody zijn voor de tickets voor de rodeo van vanavond te kopen (hier kijk ik zo naar uit). We vertrokken dus op weg naar Cody. Onderweg moesten we plots stoppen en jawel: er kwamen twee bizons op hun dooie gemak rakelings langs onze auto gewandeld. We waren hierover helemaal euforisch, maar nog geen 5km verder ontdekten we een vallei met een gigantische kudde wilde bizons. In 1 woord: fantastisch.
Hierna bezochten we nog snel de Sulphur Caldron en de Mud Volcano. Een gele poel met een zeer hoge ph-waarde en een modderbron. Toen was het echt tijd om verder naar Cody te gaan. Hier checkten we in en toen gingen we in het dorpje een paar winkels doen en natuurlijk tickets kopen. Vervolgens gingen we bbq ribs eten in bij Bubba BBQ en jawel, toen was het moment aangebroken. Om 19u waren we al aan de rodeo en zo konden we uitstekende plaatsen veroveren. De rodeo zelf was super. Ik heb er echt van genoten, hoewel je natuurlijk bepaalde dingen toch in twijfel kan trekken qua diervriendelijkheid.. Nuja, ik wou altijd al eens een rodeo in het echt zien en dit is het thuisland van de rodeo dus ideaal. We genoten van het spektakel en ook nu zit de dag er weer op. Onze vakantie begint nu echt te korten, maar we mogen zeker niet klagen. We hebben al een fantastische tijd en onvergetelijke ervaringen achter de rug en nog een paar dagen te gaan. Ps: foto's van de voorbije twee dagen volgen morgen wegens tijdgebrek. We posten de tekst al maar, zodat er niemand ongerust is :-).
Vandaag hadden we eigenlijk niets op het programma staan, vermits het een reisdag was. We zijn dan rond 7u opgestaan, gaan ontbijten en dan vertrokken op weg naar Estes Park. Onderweg kwamen we hier en daar vreemde verlaten dorpjes tegen en vooral veel velden, heuvels en bergen. Rond de middag zijn we dan nog even gestopt voor onze lunch uit te halen in de winkel en vervolgens zijn we verder gereden tot in Estes Park. We hadden op voorhand besloten om deze dag als reisdag te beschouwen, vermits er tussen Cody en Estes Park niet echt iets lag wat we graag wilden doen. Op die manier hebben we de komende dagen nog volledig om te genieten van de Amerikaanse Rocky Mountains. Na de autorit zijn we gaan eten bij de KFC, wat ons echt niet zo goed bevallen is. Vervolgens nog wat geluierd en uitgerust, zodat we er de komende dagen nog kunnen invliegen.
It's a moose day! Vandaag en morgen bezoeken we het Rocky Mountain National Park. Dit park kan je eigenlijk in twee delen zien en vandaag doen we de kant van de Trail Ridge Road. Eerst stopten we even bij de Sheep Lakes, om te kijken of er geen wild te spotten was. Dit was niet het geval, dus reden we door richting de Old Fall River Road. Deze weg is 12mijl weg en 9mijl daarvan is gravelweg. Dit viel al bij al goed mee. Het was een prachtige weg die hoog de bergen in ging door een aantal switchbacks. Zo had je een mooi zicht op de bergen en de vallei.
Een eerste stop en zeer korte wandeling was naar de Chasm Falls. Een kleine, maar charmante waterval. Vervolgens deden we nog een aantal uitkijkpunten op deze weg en stopten we aan de Fall River Pass. Het was nog vrij vroeg en zeer koud buiten (door de scherpe wind en de hoogte). We hadden onze koffers al in het hotel gelegd, dus Jimmy had niets extra bij om aan te doen. Daarom besloten we eerst al door te gaan voor het volgende en later op de dag terug te keren naar hier. We reden dus verder richting Grand Lake en onderweg zagen we, jawel een moose met een baby moose. Hier hebben we dan ook wel een tijdje staan kijken, filmen, foto's trekken, etc. Vervolgens kwamen we aan bij het Grand Lake. Hier gingen we een korte wandeling doen naar de Adams Falls. We waren nog maar even aan het wandelen en plots stond daar rechts van ons opnieuw een moose.
Dit keer een mannelijke moose met een prachtig gewei. Ons geluk kon natuurlijk niet op, zoveel moosebeesten op 1 dag. Daarna wandelden we nog even door naar de waterval en besloten we onze picknick op te eten bij het Coyote Valley Trailhead, waar onze volgende wandeling op het programma stond. Ook deze wandeling was makkelijk en vlak, iets anders dan we gewoon zijn van de voorbije weken. Vervolgens stonden Farview Curve en nog enkele andere uitkijkpunten op het programma. Het was nu toch al 14u en we besloten dus terug te gaan naar het Alpine Visitor Center te gaan. Hier vertrekt de Alpine Ridge Trail. Op zich is ook deze wandeling kort, maar toch was het heel zwaar. Het hoogteverschil was vrij hoog in verhouding met de lengte van het pad en daar kwamen dan nog eens de zeer harde wind en de ijle berglucht bij. Je adem werd hier op bepaalde momenten echt gewoon weggenomen en dat maakte het zwaar. Toch bereikten we de top, 12000 ft boven zeeniveau.
Hierna gingen we nog verder voor het Tundra Natura Trailhead. Deze wandeling was eveneens zeer zwaar door de scherpe wind en de hoogte. Toch wandelden we ook hier het hele pad af. Morgen moeten we hoogst waarschijnlijk haarballen ophoesten, want met zo'n wind eet je voortdurend haar. Hierna deden we nog even enkele uitkijkpunten die telkens maar kort wandelen waren. In de late namiddag keerden we terug naar Estes Park en onderweg kwamen we nog een elk tegen. In Estes gingen we lekker eten bij Mama Rose, een Italiaan. Vervolgens bezochten we nog de winkeltjes in het dorpje en zo is ook deze dag weer tot een einde gekomen.
Vanochtend vertrokken we richting Bear Lake Road. Op het einde van deze weg vertrekken er veel wandelingen naar meren. We hadden hier best een lange wandeling op het programma staan. Gisterenavond is er iets in mijn rechtervoet versprongen en sindsdien heb ik er serieus last van. Ik heb dan vanochtend maar een pijnstiller genomen, omdat ik echt nog de wandeling wou doen. Jimmy had er zijn twijfels bij en vond het niet zo'n goed idee, maar ik geef niet graag op. We vertrokken dus richting het eerste meer: Nymph Lake. Hier was een charmant meer met veel lelies en een mooie omgeving. Vervolgens ging de tocht weer verder bergop richting het tweede meer: Dream Lake.
Dit meer lag dichter bij de bergen en de gletsjer en was wederom prachtig. Het derde meer op deze route was Emerald Lake. Hier genoten we van het mooie uitzicht en onze notenreep. Hierna moesten we een stukje terugwandelen en dan het pad volgen naar Lake Haiyaha. Dit was ook weer een stevige klim, maar onderweg had je prachtige uitzichten over de bergen en de omgeving. Hier was het ook even klauteren tot over de rotsen tot aan het meer, maar ook dan hadden we weer een mooi uitzicht. Vervolgens daalden we af tot de splitsing en vanaf daar zouden we dan verder wandelen richting de Alberta Falls en Glacier Junction Gorge. De tocht viel op zich goed mee, vermits we op de heenweg enkel bergop hadden gehad en nu dus vooral bergaf hadden. Onderweg kwamen we nog een mooi meertje tegen.
Ongeveer een mijl voor het einde van de tocht was er dan de Alberta Falls. De waterval op zich was niet zeer spectaculair, maar we hadden voor de rest van de dag al prachtige uitzichten gehad. Ik was toch ook opgelucht toen we eens op de parking aankwamen. We hebben een dikke 12km gewandeld, met veel bergop en mijn voet voelde nu toch wel vrij pijnlijk aan. Moe, maar voldaan, verlieten we de parking en reden terug richting het hotel. Hier hebben we even uitgerust, om vervolgens nog een paar winkeltjes te doen in het stadje. Vervolgens hebben we geprobeerd de drive-in van de Mc Donalds te doen, maar dit mislukte en daarom zijn we dan maar binnen gaan bestellen. Vandaag was weer een schitterende dag met prachtig weer, overweldigende natuur en vooral ook veel plezier.
