Tegen 01:00 werden we wakker, vermits Woody bleef woelen en precies zijn gemak niet vond. Het is wel wat afgekoeld, maar het is nog steeds bij momenten vrij zwoel. We gaven Woody dan nog maar wat water en legden zijn koelmat in bed, waardoor hij de slaap wel te pakken kreeg. ’s Ochtends waren we weer om 06:00 op. Vermits het meer een chilldagje zal worden, besloten we dan toch nog tot 06:30 te blijven liggen. Vervolgens ruimden we alles op, plooiden we de wasjes op en aten we rustig ons ontbijt. Om 07:30 gingen we dan toch al op pad richting Zadar. We vonden meteen een goede parking en onderweg vond ik nog 1euro in het park, waardoor dat we helemaal gratis stonden. We wandelden eerst door het park en vervolgens via de stadspoort over de Riva-boulevard langs zee. Hier zagen we de zeeorgel van Zadar en de Zonnegroet. De zeeorgel ontstond na WOII en de marmeren trappen hebben holtes, waardoor er door de wind en golven een soort natuurlijke “muziek” onstaat. De zonnegroet is waarschijnlijk vooral ’s avonds zeer mooi, vermits het zonnepalen zijn met een soort lichtspel ’s avonds. 

Het was best al warm en hier en daar zag je toch al toeristengroepjes, maar het was nog heel erg goed te doen, vermits we zo vroeg waren. We deden een stadswandeling van ongeveer 5km voorbij de waterputten van Trg Pet Bunara, de Kathedraal St. Anastasia, het Klooster St. Franciscus van Assisi en het Romeinse forum. Onderweg verloren we mijn Kambukka drinkfles. We besloten dus de hele route nog eens opnieuw af te wandelen, om tot de vaststelling te komen, dat ze op het muurtje stond waar Jimmy het laatst tegen had geleund. Alleszins toch fijn om mijn drinkfles nog terug te hebben en op die manier alles zeker goed gezien… Intussen waren de winkeltjes ook al open, dus deden we nog even enkele winkelstraatjes en een marktje. Toen we Zadar gezien hadden, besloten we verder te rijden richting Makarska, de bestemming voor morgen. We namen hier een camping langs de zee en deden eerst nog een late lunch aan ons busje. Daarna maakten we ons alle drie klaar en wandelden naar het strand.

Aan het strand vonden we helemaal links in het hoekje een ideaal plekje, waar verder niemand zat of lag. We vonden wat schaduw bij de bomen en vervolgens speelden we met Woody alles in totaal een dik uur. Tussendoor aten we wat fruit, lieten we ons opdrogen en genoten van de rust. Tegen 16:00 besloten we dan terug naar de camping te gaan, ons rustig te douchen en nog wat te chillen. Ideaal een rustdagje, na de afgelopen dagen. Volgens Google Maps lag in het volgende strandoordje een zeer goed vis- en schaaldierrestaurant en was de weg relatief vlak. Geen idee wat relatief vlak betekent, maar we kregen eerst een serieuze bergop van jewelste en vervolgens nog een serieuze bergaf. Dat is veelbelovend voor met een volle maag op de terugweg. We namen twee lekkere voorgerechtjes om te delen en allebei de inktvis. Zalig lekker. Woody was toch echt wel moe van al dat zwemmen ook en sliep de hele tijd. Na een lekker avondmaal zeulden we onszelf terug de berg op richting ons plekje. In het busje zelf is het nog vrij warm, dus nu nog een uurtje buiten zitten met alles open, zodat het snel aangenamer is! 

The Woody Tales:

Ik kon vannacht de slaap niet echt vatten, vermits het echt wel vrij zwoel was. Baasjes gaven mij dan nog wat water en legden ook mijn koelmat op bed. En vanaf toen kreeg ik toch tegoei de slaap te pakken en was het geen probleem meer. Ik denk toch wel echt, dat ik hele goede baasjes gevonden heb, danzkij mijn goede speurneus. Vanochtend was ik dan ook blij, dat we nog een half uurtje langer konden blijven liggen. Daarna gingen we naar een stadje Zadar. Hier maakte de zee hele rare geluiden uit de grond en kreeg ik vervolgens te maken met enkele poezen, die me maar vreemd bekeken. Ik liet een slapende man op een bank verschieten en speurde daarna alle oude hoekjes van het stadje af. Op een bepaald moment dacht ik dan toch, dat de stoppen bij de baasjes volledig doorsloegen. Ze deden de hele stadswandeling nog eens opnieuw, om op het voorlaatste punt de waterfles te treffen. Hadden ze nu gewoon gevraagd of ik mijn speurneus had willen inschakelen, hadden we dat in een pootomdraai gevonden. 

Maar soit, bazinneke blij, dat ze haar fles terug heeft en dan ben ik ook blij. De extra kilometers gaven mij ook nog wat kans om te snuffelen. We deden nog enkele kleine winkelstraatjes en dan gingen we via het park naar de auto. Daar kon ik meteen wat slapen, tot we in Makarska toekwamen. Hier vonden we een plekje om te slapen en moest ik nog even rusten van de baasjes tijdens de late lunch. Daarna trok ik mijn zwemfrakske aan en gingen we naar het strand. 

Ik heb nl. een nieuw waterspeeltje, waar ik helemaal dol op ben! Ik zwem lekker diep achter de baasjes aan en vang voortdurend mijn speeltje. Daarna moeten we even opdrogen met een stukje fruit en omdat ik zo’n flinke jongen ben, deel ik in de buit van het fruit. Dan is het toch nog even tijd om een tweede keer te plonzen, totdat de baasjes beslissen, dat het genoeg is geweest voor mij. Tijdens het opdrogen komt er nog een hond, Rocky, naar mij gelopen en mag ik even socializen. Daarna wandelen we terug naar ons kampeerplekje en daar val ik op mijn matje in een zeer diepe slaap, terwijl de baasjes zich in stilte bezighouden. Tegen de avond moet ik dan toch nog terug mijn wandelpootjes aantrekken en mag ik mee op restaurant. Onderweg snuffel ik er weer op los en bij aankomst in het restaurant, besloot ik toch maar nog wat te slapen, zodat ik uitgerust ben voor wat nog komen gaat. Ik krijg na het eten wel mijn eerste stukjes inktvis en jawel, ook daar ben ik blijkbaar verzot op. 

We moesten nog een 1,5km terug wandelen met nog wel wat bergop. Baasjes waren na al dat eten toch wat trager dan anders. Onderweg kwamen we nog een lieve Kroatische vrouw tegen, die graag iets tegen mij wou zeggen. Ik liet het even op zijn beloop, maar wil eigenlijk zo snel mogelijk mijn bedje in. Eenmaal bij onze Woodyvan, beslissen de baasjes, dat ik toch nog buiten op mijn mat moet gaan liggen. Ik snap het niet helemaal, want ben echt wel klaar om te slapen… Maar het zal zo wel zijn redenen hebben. Dan buiten maar een tukje doen, wat na 2 minuten ook meteen lukt. En vervolgens een dik uur later toch mijn bedje in gemogen.