We besloten het vandaag wat rustig aan te doen, vermits het de afgelopen weken nog al hectisch was geweest. Gisteren deed ik mijn laatste echte werkdag bij Rust-Oleum en dus stond ik vanochtend met een zeer voldaan en vrij gevoel op. We maakten de laatste dingen klaar, alvorens we dan tegen 08:00 in Alken vertrokken. Woody sprong meteen in zijn busje en was super tevreden, dat hij mee mocht. Hij was de afgelopen dagen nogal onrustig, vermits hij merkte, dat er vanalles op til was en hij niet zeker was, of hij wel mee in die plannen zat inbegrepen. We vertrokken met ons nieuwe busje en terwijl Bangels de eerste twee uur de eerste kilometers begon te maken, deden Woody en ik allebei nog een schoonheidsslaapje, gewoon omdat het kan. Rond 10:00 was het dan mijn beurt om over te nemen en rond de middag kwamen we toe op onze tussenbestemming “Bartorfer Höhe”, bij Hannover. Hier aten we onze lunch op de parkeerplaats in het bos en vervolgens vertrokken we voor een wandeling van 9km. 

De wandeling gaat een stukje naast een riviertje op tot aan de Teufelsbrücke. Van daaruit gaat het dan verder gestaag omhoog door een prachtig bos. Het is hier super stil en rustig en het zonnetje bracht ons de nodige warmte en de eerste parelende zweetdruppels op ons voorhoofd. Vooral ook, omdat het toch 250 hoogtemeters waren, die we op vrij korte tijd moesten overbruggen. Vervolgens was de wandeling gewoon relatief vlak en wisselde het landschap zich af tussen bos, zo nu en dan wat velden met een wijds uitzicht en in de hele verre verte zelfs een zicht op de stadsrand van Hannover. We genoten alle drie van de wandeling en de rust en kwamen rond 15:00 terug aan bij de auto. Nu was het tijd om de laatste afstand nog te overbruggen. Jimmy reed als eerste terug een 2-tal uurtjes. Daarvan sliepen Woody en ik elk nog een half uurtje. Daarna was het mijn beurt om verder te rijden. Met goeie muziek en goed gezelschap, gaat zo’n rit best nog wel vlot. En rond 18:00 kwamen we dan toe aan de eindbestemming, dicht bij de Bestensee. We hadden hier een tof restaurantje gevonden in het dorpje, maar dit bleek volzet te zijn. Als plan B vonden we een restaurantje vlak bij het water. Hier even naar gebeld en er was nog plek. We reden dus meteen naar daar en om 19:00 zaten we met zijn drietjes al lekker te smullen op het terras met uitzicht op de Bestensee. 

Het eten was super lekker en weer spotgoedkoop. Onze Duitse buren begonnen over Woody te praten met ons en we vroegen hen of ze ergens een goed kampeerplekje wisten. We werden meteen op hun oprit uitgenodigd, als we dat wilden, maar ze zeiden ook, dat we gerust hier langs het meer konden blijven staan. Dit checkte ik daarna nog even met de eigenares van de zaak en we mochten dus op de parking vlak langs het water blijven staan. Na het betalen wandelden we nog even langs het water tot aan het strandje van het meer. Hier maakten we rechtsomkeer en dan begonnen we met ons busje te installeren. Dit wordt onze eerste nacht in het busje, dus spannend. Het uitzicht is alvast super. Het laatste uurtje brachten we nog even chillend in het busje door en dan was het tijd om te gaan slapen. Morgen hebben we terug een drukke dag voor de boeg en van al dat rijden wordt een mens toch wel een beetje moe. 

The Woody Tales

Vanochtend waren de baasjes al weer vroeg uit de veren en begonnen ze weer met vanalles te rommelen. Ik weet nog steeds niet wat het plan is, maar ik volg hen dan maar gewoon op de voet, zodat ze me zeker niet kunnen vergeten wanneer ze willen vertrekken. En dan twee uurtjes later was het eindelijk zo ver. Ik besloot meteen mijn kans te wagen en sprong vol enthousiasme in het busje. Vol verwachting keek ik de baasjes aan en was ik dolgelukkig, dat ik mee mocht. Deze keer zit ik zelfs bij de baasjes samen in de auto vanvoor. Dit is weer een nieuw avontuur voor mij. Ik genoot met volle teugen, maar door alle zenuwen van de afgelopen dagen, was ik toch wel moe en besloot ik een schoonheidsslaapje met bazinnetje mee te doen. Vervolgens mocht ik onderweg nog even een pitstop doen op een vage en vuile snelwegparking. 

Hier at ik mijn ontbijt en dan was het nog even uitrusten tot de rit ons naar een bos voerde. Hier was het lunchtijd en dan mocht ik eindelijk gaan wandelen. Ik genoot met volle teugen want hier kon ik er weer echt op los snuffelen. Ik rook heel erg veel andere hondjes en even later zag ik ook een beekje. Ik kon er niet echt in, maar besloot dan maar elke plas en modderpoel in de plaats te nemen. In totaal wandelden we een volle 9km en dat vond ik de max. Onderweg regelmatig wat gerold, met wat hout gespeeld en vooral veel gewandeld en gesnuffeld. De mensen, die we tegenkwamen, waren helemaal verliefd op mij en zeiden wel duizend keer wat een mooie jongen ik wel niet was. Baasje begon meteen te poseren en was gecharmeerd door al die complimenten, hmm stommerik. Net alsof de mensen zoiets van hem zouden zeggen… Als er iemand een mooie jongen is, dan ben ik het toch wel zeker? 

Eenmaal bij het busje was het dan tijd om terug wat te knorren. Het was wel vrij warm, dus de baasjes besloten even later te stoppen, om de ventilatie voor mij op te zetten. Dat is de max. Wat een luxe in deze Woodyvan in verhouding met mijn vorige busje. Met de ventilatie kon ik de slaap goed vatten en was ik binnen de kortste keren alweer in dromenland om na te zinderen over mijn wandelavontuur vandaag. Enkele uurtjes later kwamen we aan bij een restaurantje, waar ze zeiden, dat er geen plaats meer was en alles volgeboekt was vanaf 19:00. Zo snel ging het helaas niet qua eten zeiden ze, tenzij ik een handje zou helpen… Ik had graag een pootje daarvoor uitgestoken, maar heb helaas niet de kans gekregen. De baasjes dropen af naar het busje en we reden verder naar, jawel een kei groot meer! Hier had ik liefst meteen willen inspringen, maar dat gaat niet zomaar zeiden de baasjes. Dus in de plaats daarvan dan maar mee naar een terrasje om te eten. Ik krijg binnen de kortste keren aandacht van de buren en besluit dan maar om zoveel mogelijk aandacht te blijven vragen. Uiteindelijk word ik daar dan toch weer te moe van en ga ik flink slapen. Na het avondeten doen we nog een klein wandelingetje langs het water tot aan een zandstrandje, waar ik nog wat kan rollebollen. En dan is het tijd om naar mijn busje te gaan en te slapen. Yes, wat een dag weer! Ik slaap terwijl de baasjes chillen en even later gaan ze boven liggen om te slapen. Ik heb nu de hele benedenverdieping voor mij alleen. Dat vind ik wel fijn, maar stiekem laat ik toch enkele scheetjes, zodat ze daarboven zeker goed bedwelmd zijn. Gewoon als straf, omdat ik niet bij hen op het bed lig nu…