Om half zes waren we vanochtend al uit de veren. Op het gemak de laatste beetjes van de koffer klaargemaakt, die we nog niet op voorhand konden klaarleggen. Hier en daar het huisje nog wat opgeruimd en twee manden was voor het thuisfront klaargezet ☺...En na nog de nodige quality time met Puppy, hebben papa en mama ons in Brussel aan de luchthaven afgezet. We waren om 11:00 al goed op tijd voor onze vlucht van 13:00. Vlotjes kunnen inchecken, geen problemen met de staking en vervolgens nog een broodje gegeten, wat opgezocht en gewacht. De vlucht zelf duurde +- 11 uur. Helaas maar een half uurtje kunnen slapen. Voor de rest gewoon wat film gekeken, gelezen, etc.Bij aankomst in Bangkok hebben we onze rugzakken even in een locker laten leggen en zijn we met de skytrain het centrum in gegaan. We wouden hier iets eten, maar het was nog niet echt een ideaal uur en door de warmte en vermoeidheid, besloten we dan terug naar de luchthaven te gaan. Hier hebben we dan Thais gegeten en vervolgens nog tot 15:20 moeten wachten voor een vlucht naar Hai Phong. Hier waren we de enige blanken op het vliegtuig en ook de enige mensen boven 1m65...Uiteindelijk aan de luchthaven ons visum in orde gebracht, vervolgens door een taxi aan ons hotel afgezet. Het verkeer is hier al minstens even erg als in Thailand. We zijn dan nog gauw iets gaan eten in een lokaal kraampje langs de straat. We gokken dat het een soort tofu was, want communiceren was zowel in het hotel als ook hier in het straatkraampje enorm moeilijk. Nu zijn we terug op de kamer. Nog eventjes opfrissen, relaxen en dan eindelijk slapen.....PS: We hebben hier effectief op kinderstoeltjes moeten eten, want de Vietnamezen zijn dusdanig klein, dat alles hier op kinderformaat gemaakt is. Voelde precies aan alsof we reuzen waren, vermits we onze benen zelfs niet onder tafel kregen.

Na een zeer welgekomen nachtrust, waren we om 06:00 al weer volledig klaar om op te staan. Gauw onze spullen heringepakt (handbagage bij in de rugzak) en vervolgens uitgecheckt. Ons hotel belde nog gauw een taxi, die ons zou komen oppikken om naar de pier te gaan. Vanaf de pier zouden we dan de boot naar Cat Ba Island gaan. Toen we eenmaal buiten op de taxi aan het wachten waren, was het even verschieten hoe druk het hier inderdaad is. Overal rijden brommers, auto’s, vrachtwagens in het rond en dan hebben we het nog niet over de grote massa mensen. Eenmaal in de taxi werd het nogmaals duidelijk, dat er geen verkeersregels zijn, op eentje na: wie het hardste kan toeteren en zijn voorrang neemt, heeft voorrang? De taxichauffeur zet ons af aan een kraampje voor boottickets. We worden vervolgens een bus ingeloodst, die ons dan naar de boot zal brengen, die eigenlijk maar een kleine kilometer verderop zou moeten liggen. Ik ga nog gauw iets te drinken en te eten halen, want we hadden nog niet ontbeten. Terwijl Jimmy in de bus wacht, loop ik een opdringere Vietnamese vrouw tegen het lijf, die me met haar volledige mand met broodjes en beleg de bus in volgt. We kiezen allebei een broodje met iets heel erg vaag (worst en een soort kippenpluis?) Het was alleszins pluizig en weinig smakelijk, maar soit, beter dit dan een lege maag. Hierna reed de bus gedurende een klein uur rond, met opnieuw ons als enige blanken. Blijkbaar worden we aan een andere pier afgezet, maar de eindbestemming blijft hetzelfde. Hier namen we dan de boot naar Cat Hai en vervolgens terug een bus naar het centrum van Cat Ba.

Hier aangekomen, konden we meteen inchecken, boekten we een boottoer voor morgen en aten we iets. Om 13:00 was het dan tijd voor echt de toerist uit te hangen. We huurden een scooter, reden 2x mis op onze zoektocht naar de naftpomp, hadden een scooter waarvan enkel de gas en de rem het nog deden en laten we zwijgen over de slechte wegen met duizenden obstakels. Desondanks is dit op en top genieten, want dit hoor gewoon in zo een landen zo te zijn. We rijden met de scooter een stukje door het centrum en vervolgens richting Cat Ba National Park. Vandaag doen we enkel de route naar het park en maken we dan een soort loop. Het Nationaal park bezoeken we overmorgen pas. Onderweg stoppen we nog voor een paar vergezichten te trekken en dan komen we aan bij de eerste stop: Hang Quân Y (hospital cave). Dit is een grot met drie verdiepingen, waarin vroeger een soort primitief hospitaal werd gebouwd, om de gewonde Vietnamese soldaten tijdens de Vietnamoorlog op te vangen, te verzorgen en te verbergen.

Hierna tuffen we door naar de Dông Trung Trang. Een prachtige 350m lange grot met enorm veel stalagtieten en stalagmieten. Echt een prachtig stuk natuur. Vervolgens rijden we richting de kust om vervolgens langs de kuststrook terug richting het centrum van Cat Ba te rijden. Ook hier kan je je ogen op vlak van natuur echt de kost geven. Tot slot bezoeken we nog de stranden Cat Ba 1, Cat Ba 2 en Cat Ba 3. Hierna gauw even opfrissen en dan lekker Vietnamees gaan eten. Nu even de blog in orde maken voor vandaag, in onze kamer met kapotte airco en het geschreeuw van andere Aziatische hotelgasten. Zo meteen nog een ommetje doen voor we gaan slapen... Morgen moeten we alweer vroeg uit de veren voor een drukke dag.

Om 5:00 vanochtend werden we wakker, doordat er Aziatische toeristen hier in de gang naar elkaar aan het roepen waren. Na een half uur, had ik het echt wel gehad en ben ik in de gang gaan zeggen, dat ze stil moesten zijn en dat ze niet de enige gasten in het hotel zijn. Daarna was het stil, maar onze nachtrust was voorbij. Om 06:00 moesten we sowieso opstaan, dus maakten we ons klaar en gingen we ontbijten. Hierna maakten we ons verder klaar voor een lange dag. We gingen naar Cat Ba Island Adventures en wachtten op het busje om ons daar op te pikken om 08:00. Hiermee reden we met andere toeristen mee naar de haven en gingen we de boot op.

Het eerste anderhalf uur genoten we op het dek van de prachtige omgeving van Lan Ha Bay. Dit is een minder toeristische maar minstens even mooie baai als die van Ha Long. We genoten van het prachtige weer, de overweldige natuur en rustgevende gekabbel van de boot op het water. Tegen kwart voor tien kwamen we aan in het eerste vissersdorpje. Hier kregen we allemaal een kano toegewezen en mochten we kajakken. In sommige kalkrotsen heb je mooie tunnels, archipellen en grotjes. Hier kon je met de kajak dan door varen. Een mooie ervaring om vanuit een kajak te beleven. Rond half elf moesten we terug de boot op en kregen we ons eten voorgeschoteld. Een uitgebreide maaltijd, die we samen met, jawel een stel Nederlanders (want die kom je overal tegen) nuttigden.

Vervolgens kwamen we met de boot aan in Ha Long Bay en hier mochten we een tijdje zwemmen. We sprongen vanaf het dak van de boot het koele en zoute water in. Er zat zoveel zout in het water, dat je gewoon bleef drijven... Zodra we doorkregen, dat er zich best grote kwallen in het water bevonden (en nee, we bedoelen niet de Nederlanders), besloten we toch terug uit het verfrissende water te komen.

Na het zwemmen ging de tocht door naar Monkey Island. Dit is een “verlaten” eiland, waar veel toeristenboten heen gaan. Je kan hier een korte wandeling naar een bergtop doen, maar hiervoor moesten we passen, want we hadden geen geschikt schoeisel mee, vermits deze wandeling niet aan ons op voorhand was meegedeeld. We genoten dus van het mooie weer, het prachtige uitzicht en de vele aapjes op het eiland.Leuke anekdote: er stond een toerist op een trapje en boven haar zat een aapje op de tak, dat plots begon te plassen op haar...

Na Monkey Island voeren we terug richting Cat Ba, waar we dan om 17:00 weer aanmeerden. Trouw bracht het busje ons terug naar ons hotel en hier fristen we ons even op. Daarna een cocktail gaan drinken en lekker gaan eten in een lokaal Vietnamees restaurantje. Voor €9,45 hadden we twee hoofdschotels, twee pintjes en twee cola’s, een dessert en een rijstwijn, waarvan het laatste eigenlijk niet zo lekker is, tot Jimmy zijn grote teleurstelling. Nu zitten we op onze kamer en kunnen we alweer genieten van de luidruchtigheid van omliggende Aziaten. Nog even bloggen, opfrissen en dan ons bedje in, want uitslapen doen we hier toch niet. Het is om half zes donker, dus dat maakt dat we graag tussen 05:00 en 06:00 uit de veren zijn, want dan is het al helemaal licht...Leuke weetjes:Er zijn op dit eiland maar 2 bankautomaten. Gisteren zijn de automaten van de ene bank buiten gebruik gegaan, waardoor we hier geen geld konden afhalen. Vervolgens naar de grote bank geweest, waar de automaat alle kaarten aanneemt, behalve Visa, Mastercard, Maestro, etc... (dus geen idee welke andere kaarten er dan nog zijn).Bijgevolg dus vandaag een hele dag geen drinken kunnen kopen op de boot, wegens platzak. Gelukkig waren de automaten na 24u terug in werking. Een fenomeen wat hier veel voorkomt blijkbaar.Wij zijn millionairs in Vietnam, want 1miljoen Vietnamese Dong is hetzelfde als €37,67. Dit maakt het betalen in Vietnam heel erg moeilijk, want de briefjes lijken op elkaar en de bedragen lijken vrij groot, hoewel het eigenlijk om weinig geld gaat.

Om 04:30 wekten onze geweldige Aziatische medetoeristen ons opnieuw door hun lawaai in de gang. Ze waren gelukkig al iets stiller dan de voorgaande, maar het werd hun niet in dank afgenomen langs onze kant... Alleszins, zo zijn we intussen volledig gewoon aan het ritme hier en zijn we dus ook altijd vroeg uit ons bed. Om kwart na zes zijn we gaan ontbijten en vervolgens onze wandelschoenen aangetrokken voor een dagje Cat Ba Nationaal Park. De Vietnamese regering heeft dit eiland voor een groot stuk tot nationaal park gemaakt om zo de natuur te beschermen en enkele diersoorten te kunnen behouden. We huurden bij een man langs de straat een scooter en vertrokken.

Als we dachten dat de vorige scooter al brik en brak was, dan was het nu zeker niet beter. Het arme ding maakte de gekste geluiden, de benzinewijzer ging omhoog als je bergaf reed en omlaag bij bergop, de koffer werkte maar deeltijds en als je stilstaand bleef draaien, viel hij regelmatig stil. Desondanks bracht deze scooter ons toch naar alle plekken, die we wilden zien, dus we mogen zeker niet klagen. En de eerste plek was natuurlijk Cat Ba Nationaal Park. Hier was het niet helemaal duidelijk hoe lang welke wandeling duurde, want de verantwoordelijke aan de balie van het park, zei op alles gewoon ja... We besloten dan maar een van de wandelingen te doen, die ik op voorhand had opgezocht, nl. de Kim Giaio en de Ngu Lâm Peak. Het woord peak spreekt al voor zich, het is een wandeling aan een berg omhoog, om zo een uitgestrekt uitzicht te krijgen over de prachtige omliggende bergen, het glooiende landschap en de groene jungle.

Een prachtig en hoog uitzicht heeft altijd een keerzijde. We moesten dus eerst een hele resem trappen overbruggen doorheen de jungle. Vervolgens waren er ook hier en daar wat vlakke stukken en het laatste stuk was dan nog een combinatie van klauteren en trappen. Uiteindelijk na 550m hoogteverschil overbrugd te hebben, kwamen we op de top van deze prachtige berg en genoten van het overweldigende uitzicht. Hier bleven we een heel tijdje vertoeven om vervolgens terug de daling naar beneden te doen. Daarna gingen we naar Cang Gia Luan met de scooter. Hier heb je nogmaals een prachtig zicht op de zee en de kalkrotsen. Onderweg stopten we om iets te drinken en ik zag precies een dode kip ondersteboven hangen. Na er enkele minuten gezeten te hebben, bleek deze kip gewoon nog levend te zijn. Best zielig om te zien, maar ja, de cultuur is hier nu eenmaal anders.

Rond de middag aten we iets in een klein plaatselijk “dorpje” en vervolgende dan onze weg terug richting Cat Ba. Hier eventjes opgefrist, wandelschoenen uitgetrokken en dan naar het strand Cat Ba 3 gewandeld. Van hieruit kan je over de rotsen een wandelingetje maken naar de andere twee stranden. Een prachtig stukje natuur met een mooi uitzicht op de baai, rotsen en de zee. Tot slot nog gauw een cocktail gedronken en dan heeft Jimmy op de kamer al de slaapplaats voor morgen geregeld. Ik ben in de tussentijd om een massage (voeten –schouders & nek – gezicht) geweest van 45min voor maar €4. Intussen ben ik vermoedelijk 3cm langer, door de vele rektechnieken, een heel stuk malser door het vele kloppen en slaan, maar uiteindelijk heeft het wel goed gedaan. Hierna nog wat gaan eten en nu gaan we al een beetje opruimen en alles klaarmaken, zodat we morgenvroeg tijdig zijn voor onze bus naar de volgende bestemming: Ninh Binh.

Gisterenavond kregen we nog een mailtje van het busbedrijf, dat de bus ’s ochtends afgelast was. We konden dus pas een nieuwe bus nemen om 13:30. ’s Ochtends dus een beetje uitgeslapen en voor het eerst ging dat, vermits er geen Aziatische gasten in het hotel waren en dus ook geen lawaai ’s ochtends vroeg. Na Jimmy zijn uitvoerige douche, was er geen warm water meer, dus besloten we na het ontbijt om een wandeling te gaan maken naar Canon Fort. Dit fort werd in 1942 op een van de vele bergen gebouwd. Van hieruit hadden de Vietnamezen een goed zicht en goede verdedigingslinie. We besloten te voet tot naar het fort te gaan en overbrugden dus een hoogteverschil van 177m binnen de 45minuutjes. Eenmaal de top bereikt, hadden we een prachtig uitzicht over de baai. Hier genoten we eventjes en bezochten daarna de overgebleven kanonnen, enkele attributen en het fort zelf.

Tegen half elf hadden we het wel gezien en besloten we terug richting het hotel te gaan. Dan kon ik nog gauw mijn haar wassen en konden we nog lunchen voor we de bus moesten nemen. Ook nu was er geen warm water, dus dan de douche maar naar vanavond uitgesteld. Onze rugzakken terug gepakt en vervolgens nog een laatste lekkere lunch op Cat Ba Islang genuttigd. Om 13:15 stopte de limousine bus (een bus met twee zitplaatsen aan een kant en eentje aan de andere kant). Deze bus was duurder dan de standaard bussen, maar je hebt hier tenminste een beetje plaats en comfort. Bovendien kregen we ons ticket aan de helft van de prijs, vermits de eerste bus afgelast was en het kostte dus maar €6/man voor een bustocht van 5uur.

Vermits we als eersten werden opgehaald, hadden we nog alle keus en dus ook een goede zitplaats. De tocht naar Ninh Binh ging heel erg vlot. Van Cat Ba de ferry op en vervolgens in Hai Phong er weer af. Van daaruit rechtstreeks door naar Ninh Binh. Een busreis is hier alles behalve saai. Je kan je ogen rijkelijk de kost geven door gewoon uit het raam te turen en ook het verkeer hier is best spannend. Kortom, wie voorop rijdt heeft altijd voorrang, tenzij een voertuig toetert, dan krijgt het toeterende voertuig de voorrang. Dit maakt dat men op de baan hier voortdurend ligt te toeteren en onze buschauffeur ook best de waaghals uithing in het voorbijsteken. Na een kleine 5uurtjes in de bus kwamen we bij het vallen van de avond aan in Ninh Binh. Hier hebben we een heel toffe Homestay geboekt met een supervriendelijke ontvangst. Hij wees ons meteen een lekker plaatsje om te gaan eten, want we hadden intussen reuzehonger. Na een lekkere maaltijd heb ik eindelijk mijn haren gewassen, maar dit keer zonder druk op het water. Nog niet helemaal handig , maar het doel heiligt de middelen.

Nu nog even relaxen, een stukje wandelen en dan onze ogen sluiten voor morgen weer een drukke dag. Hopelijk kan ik slapen, want bij het binnenkomen zat er een dikke spin op de muur (de nissen van het dak zijn hier niet dichtgemaakt). Na twee verwoede pogingen van Jimmy om het beest te vangen, is het terug weggekropen... Maar soit..

Vannacht hebben we als een roos geslapen. Een goed bed, een rustige omgeving en zelfs de aanwezigheid van de spin heeft er niets aan veranderd... Om 07:00 gingen we op het gemak ontbijten en kregen we overheerlijke bananenpannenkoeken en een vaag melkdrankje voorgeschoteld. Hierna kregen we de sleutel van onze scooter overhandigd en snorden we meteen naar het lokale tankstation. Vervolgens reden we langs de Song Sao Khé rivier naar de eerste bestemming van vandaag: Trang An. Een combinatie van kliffen, die zich in het helderblauwe water storten, kilometerlange grotten, groene jungle en DE set van de laatste nieuwe King Kong Film (Kong Skull Island)....

We boekten een bootje voor drie uur en deelden deze samen met twee Vietnamese toeristen en de roeier van het bootje. De Vietnamese dames waren heel erg vriendelijk en vertelden zo nu en dan een woordje uitleg over de uitzichten, vermits de gidsen enkel Vietnamees spreken.  We kozen oorspronkelijk voor route 1, maar op advies van de gids switchten we nog naar route 3. Het bootje kabbelde dus tussen de mooie groene kliffen en vervolgens stopten we aan een eerste tempeltje. Hier mochten we onze ogen even de kost gunnen om vervolgens een kilometerlange grot in te varen, waarin een groot deel van Kong werd opgenomen. Deze grot was prachtig, maar ook vrij laag bij het plafond. Om die reden moesten we dus op de grond van het bootje gaan zitten, anders zouden we onze hoofden stoten. Na de grot deden we opnieuw een heel stukje tussen de prachtige jungle en kliffen om vervolgens bij een volgende tempel en tevens ook de filmset van Kong te stoppen. In de tempel zongen ze traditionele Vietnamese muziek, wat het geheel een mooie sfeer gaf. We wandelden tussen de tempels en gingen vervolgens enkele trappen omhoog. Hier lag de boot, waarmee ze Kong hebben opgenomen. Hierna kwamen we in een traditioneel “aboriginal” dorpje, waar allemaal rieten huisjes stonden en een kleine stam leeft. Deze mensen werden voor de film gebruikt en kregen daarna van de regering het aanbod om hier te blijven wonen en inkomsten te genereren via toerisme.

Na het dorpje stapten we terug op onze boot en kregen we van de Vietnamese toeristen een snack aangeboden: zoete aardappel en sugar can. Wij staken het sugar can in onze mond, maar na even knabbelen, vroegen we ons af, hoe we dit moesten doorslikken... Gelukkig niet geprobeerd, want blijkbaar dient het enkel voor op te knabbelen, zodat er suiker vrijkomt en dan spuwen ze het terug uit. Na drie uur zat de boottocht door de prachtige natuur erop en snorden we met onze scooter verder naar Bai Dinh Pagoda. We dachten deze nog voor het eten mee te pikken, maar toen bleek dat dit wel een veel groter complex was, dan we dachten. Het is een complex van verschillende boeddhistische tempels, stoepas en wordt beschouwd als grootste tempelcomplex van Vietnam... Bijgevolg moesten we eerst een heel stukje te voet wandelen naar het begin van dit complex, maar hier konden we gelukkig ook een sjaal kopen, zodat ik me kon bedekken in de tempels.

Hierna kwamen we uit bij de eerste Stoepa, die 30m hoog is. Binnenin zat er een grote gouden boeddha en gelukkig was er ook een lift naar het twaalfde verdiep. Van hieruit had je een prachtig uitzicht over het complex. Hierna deden we nog de Bai Dinh Pagoda en een stuk van de zijkanten van het complex. Toen was het al 13:00 en begonnen onze magen echt te rammelen. Dit in combinatie met de hitte leek ons genoeg reden om terug naar de scooter te wandelen en iets te eten te zoeken.

We aten een lekke maaltijd in een of ander vaag restaurantje en reden vervolgens door naar de Mua Cave. Dit is eigenlijk geen grot, maar een uitkijkpunt over het prachtige Trang An. Het uitkijkpunt is gebouwd naar de constructie van de Chinese muur en omvat zo’n dikke 500 trappen langs een berg omhoog. De klim was zwaar, want de treden waren soms ver uit elkaar, maar we haalden toch binnen de 20 minuten al de top. Topprestatie en een nog schitterender uitzicht over de prachtige rijstvelden, glooiende bergen en de prachtige jungle van Trang An. Zeker de moeite waard dus. Hierna waren we toch blij, dat we de scooter op konden en terug naar ons verblijf konden rijden. Hier alles al gepland voor morgen en vervolgens nog lekker gaan eten: eend aan het spit... Was een beetje taai en zijn maar schrale eenden hier, maar soit :-). Nu nog even genieten in het tuintje van onze Homestay en dan alles klaarmaken voor morgen opnieuw een drukke dag.

Om 06:00 gingen onze wekkers al weer af. We ruimden al een deel van onze bagage op en gingen vervolgens ontbijten. Vandaag was het gewoon een broodje met La Vache Qui Rit (overblijfsel van de Fransen?), een spiegelei en wat fruit en groenten. Hierna gingen we te voet naar het plein in Tam Coc en boekten we een boottochtje over de Tam Coc. Onze gids roeide het hele eind met zijn voeten, wat ons best wel verbaasde. Blijkbaar is dat hier helemaal standaard. Onderweg zagen we enkele kolibri’s, prachtige rotsen, rijstvelden en enkele boeren aan het werk. Verder ging de route door drie grotten en vervolgens weer terug naar het vertrekpunt. Ook deze boottocht was echt prachtig en we hadden geluk, dat we vroeg waren. Toen we terug aankwamen, was er al veel volk en dan heb je dus voortdurend het ene bootje na het andere.

Na het bezoek aan de Tam Coc rivier checkten we uit, namen onze scooter en tuften verder naar de Bich Dong Pagoda. Deze Pagoda ligt tussen de rotsen en het water. Op zich een mooie pagoda, maar niet groots. Vervolgens reden we verder naar het Bird Park (Vuon Chim Thung Nham). Hier hadden we een soort van meer verwacht, waar je allerlei vogels kon spotten, maar het was veel mooier dan dat. We deden een wandeling van +- 6km lans enkele grotten, meren, kliffen en dan nog de jungle. Eerst deden we de Mermaid Cave. Hier hebben we een heel stuk door de grot gewandeld, weliswaar volledig gebukt, omdat deze zo laag was. Niet echt handig en goed voor de rug, maar wel prachtig om te zien. Vervolgens wandelden we verder naar Vuon Chim (Bird Garden). Hier gingen we een klein stukje mis de jungle in, maar spotten we wel een bepaalde soort eekhoorns. Daarna de trappen omhoog naar een mooi viewpoint over het water, met wel honderden vogels. Hier moest ik met enkele Chinese toeristen op de foto poseren en vervolgens genoten we van het uitzicht. Na een kwartiertje vervolgenden we onze tocht naar de Thousand Year Old Tree. Dit is een prachtige boom (lijkt op een reuze Bonsai) op een grote rotsblok. Jimmy was meteen verkocht.

Hierna wandelden we verder langs het water naar de parking en reden we terug naar het dorpje om iets te eten. Daarna bezochten we nog de Thai Vy tempel, die ook in een zeer mooie setting lag. En tot slot tuften we dan nog door naar Hoa Lu. Dit is de voormalige hoofdstad van het Vietnamese keizerrijk en hier staat nog een belangrijke tempel, enkele pagoda’s en een reusachtig plein. Deze bezochten we nog en daarna keerden we terug naar onze verblijfplaats. Hier kwam een taxi ons ophalen en bracht ons verder naar het station van Ninh Binh. Daar wachtten we op de trein naar Hanoi om 16:51. Deze kwam stipt op tijd aan en we hadden gelukkig zachte zitplaatsen genomen, waardoor het best nog comfortabel was...

Eenmaal in Hanoi aangekomen was het al donker en een drukste van jewelste. Een straat oversteken is hier haast onmogelijk met de honderden brommers en auto’s hier. Kwestie is dus gewoon: oversteken en verstand op nul, de rest zal wel uitwijken voor jou. Het is dus even wennen als je van een rustige omgeving zo een bruisende stad binnenkomt. Het was intussen al 19:15 door, dus snel gepakt en gezakt naar het hotel gewandeld en daarna iets gaan eten. Het eten was vandaag wel heel erg vaag, moesten zelfs onze eigen spring rolls rollen, wat geen succes bleek te zijn... Uiteindelijk nog naar het station en de bank gewandeld, om al eens te zien voor de nachttrein en nog extra centjes af te halen. Nu nog verder de planning voor de komende dagen aan het doornemen en ons even opfrissen in onze piepkleine kamer na een lange, maar mooie dag...

Vanochtend werden we na een goede nachtrust wakker. Helaas was er geen warm water in onze hotelkamer en vermits het ook echt een piepkleine kamer was, besloten we voor de komende nacht een chiquer hotel te nemen en voor comfort te gaan. Eerst wandelden we naar een ander hotel, wat intussen net volboekt bleek te zijn. Vervolgens wandelden we door naar het Hoan Kiem Lake en maakten een wandeling rond dit mooie groene meer. Op het meer heb je een kleine pagoda (turtle tower) staan en is eveneens ook de Ngoc Son Temple samen met de Huc Bridge gelegen. Vervolgens gingen we door naar het kantoor van Sapa Express, want hier wouden we een busticket kopen voor de volgende dag. Na de aankoop van de kaartjes, besloten we terug via de winkelstraatjes naar het hotel te wandelen, zodat we een ander hotel online konden boeken.

We vonden al snel een hotel naar onze goesting, checkten ons uit en lieten ons gepakt en gezakt met de taxi naar het andere hotel brengen. Hier kregen we een ruime en mooie kamer toegewezen, een leuke ontvangst (vers fruit en sapje) en een beetje extra luxe.... Vervolgens onze vuile was verzameld, zodat we deze ook konden laten doen door het hotel en dan vertrokken we op pad. We gingen te voet naar de Mozaïek Muur. Dit is een 6-km lange muur ter gelegenheid van het millennium van de stad. Vermits deze langs een drukke baan ligt, namen we de taxi en reden we hieraan voorbij richting West Lake. Dit is een groot meer, dat een mooi zicht op de skyline van Hanoi biedt.

Verder bezochten we hier ook de Tran Quoc Pagoda en wandelden dan door de hitte verder naar het Ho Chi Minh Mausoleum. Dit is het graf van Ho Chi Minh en hier wordt alles ook streng bewaakt. Verder zagen we het keizerlijk paleis, de one pilar pagoda en toen was het etenstijd. We namen een taxi (niet een van de twee aanbevolen maatschappijen) en moesten bijgevolg veel meer betalen dan anders. Bovendien werd de taxichauffeur vrij opdringerig en ambetant. We wisten het eigenlijk op voorhand, maar nu hadden we de bevestiging J. We lieten ons aan de St. Joseph’s Cathedral afzetten en gingen daar ook iets eten.

Daarna wandelden we naar een andere straat en namen daar de taxi naar het hotel. Gauw wat opgefrist en toen terug in de stapschoenen voor enkele authentieke winkelstraatjes te bezoeken, waar je typisch Vietnamese dingen kan kopen. Bovendien bezochten we ook de Dong Xuan Market, wat een avontuur op zich was. Na een drietal uurtjes rondwandelen en een terrasje gedaan te hebben, begon het al te schemeren. We gingen terug naar ons hotel en genoten nog even van het uitzicht vanop het dakterras.

Vervolgens gauw ons verblijf voor morgen al vastgelegd en dan zijn we gaan eten in een heel erg lokaal “restaurantje”. Gewoon een klein stalletje langs de weg. We namen gewoon een mix van alles wat ze hadden en eigenlijk was het echt een hele lekkere maaltijd. Hierna wandelden we nog terug langs het mooi verlichte meer, om vervolgens terug richting het hotel te gaan. Nu nog genieten van een warme douche, onze rugzakken klaarmaken en zien dat we alles klaar hebben voor het vroege vertrek morgen.

Om 05:00 vanochtend liep onze wekker al af. We maakten onze koffers klaar, ik ging nog gauw een meeneem ontbijtje regelen en vervolgens wandelden we richting de bus. We hadden opnieuw een limousinebus genomen, omdat je hier meer plaats in hebt en dus iets comfortabeler kan reizen. We zaten op de achterste rij en hadden dus een ideale plek. We nuttigden ons lekkere ontbijt en vervolgens spendeerden we vijf en een half uur met slapen, van de mooie landschappen genieten, foto’s selecteren voor de album, etc.

Om iets voor een kwam onze bus aan in het stadscentrum van Sa Pa. Hier stond onze taxichauffeur ons al trouw op te wachten en namen we dus de taxi naar onze Homestay. Dit is een verblijf in de bergen, tussen de rijstvelden en je beleeft dus meer het leven van de gewone bevolking hier in plaats van in een hotel. De weg naar de homestay was vreselijk en we werden dus gedurende een half uur van links naar rechts geslingerd, vermits de weg eigenlijk niet echt als weg kon beschouwd worden ☺. Eenmaal aangekomen genoten we van een overheerlijke lunch op het prachtige terras van de homestay. Vervolgens zijn we de rijstterrassen ingetrokken en hebben we gewandeld. Hier lopen veel Hmong vrouwen rond, die nog in traditionele klederdracht zijn en dingen proberen te verkopen. Eentje klampte Jimmy meteen vast en wou hem niet loslaten, omdat ze wilde, dat we iets zouden kopen. Dat laatste hebben we uiteindelijk toch niet gedaan.

Tussen de rijstvelden verloor Jimmy zijn zonnebril, maar deze hebben we vervolgens wel nog teruggevonden. De rijstterrassen hier zijn prachtig. We genoten van de mooie uitzichten en de wijdse rijstvelden en wandelden vervolgens nog naar een ander lokaal dorpje. Hierna hebben we nog gezellig een terrasje gedaan met uitzicht op de rijstvelden en vervolgens al alles in gereedheid gebracht voor de komende dagen. Om 18:30 mochten we samen met het gezin traditioneel Vietnamees eten. Dit deden we samen met nog twee Indische toeristen. Het eten was super lekker en gezellig, maar 1 ding hebben we toch niet geprobeerd, zelfs niet na lang aandringen van de gastheer en -vrouw. Ze wachten hier met het koken van eendeneieren, tot het kuikentje zich al gevormd heeft. Dan koken ze het en eten ze het dus zo hardgekookt met het gevormde kuikentje op. Vermits ook de Indiërs ervoor pasten, pasten wij ook. Uiteindelijk heeft een van de twee jongens het toch geprobeerd, maar hij leek er toch ook niet zo wild van te zijn. Verder nog samen fijn gebabbeld over vanalles en nog wat en nog iets gedronken. Nu is het tijd om ons nog even op te frissen en dan te gaan slapen onder het muskietennet. Ik heb intussen al over de 25 muggenbeten, dus dat net komt eigenlijk al te laat ☺, maar soit.

Vanochtend konden we eens uitslapen tot 06:45. Vervolgens maakten we ons klaar voor het ontbijt en voor de trektocht om 09:00. We gingen samen met een aantal Hmong vrouwen en de twee Indische en een Duitse toerist, een trektocht door de rijstvelden maken. De tocht begon aan onze homestay en ging al meteen vrij steil de rijstvelden en bergen in. Al snel hadden we een prachtig uitzicht over de rijstvelden, de omliggende bergen en de kleine boerendorpjes van de Hmong. Dit is een kleine Aziatische etnische stam, die voortkomt uit het zuiden van China. Ze leven nog volgens de oude tradities en zijn ook volgens deze tradities gekleed. Zo naaien de vrouwen de prachtigste patronen en kleren.

Het eerste deel van de wandeling bestond dus vooral uit enkele kleine dorpjes, de rijstvelden, de boerencultuur en het prachtige landschap. Ze toonden ons verschillende planten en verfden mijn rechter hand indigo met een van deze planten. Hiermee verven ze ook hun traditionele Hmong kledij. Tijdens de lunch pauzeerden we met een mooi uitzicht over de rijstvelden en konden we dus een uurtje gewoon wat bijpraten. Bovendien kwamen de Hmong vrouwen op dat moment ook aandringen om dingen van hen te kopen (handgemaakte tasjes, tapijtjes, armbandjes,...). Hier kon je bijna niet omheen, dus hebben we maar iets kleins gekocht.

Na de lunch ging de wandeling verder door naar de nieuwe stuwdam, om elektriciteit op te wekken. Deze is nog in aanleg en zou pas in februari klaar zijn. Toch is dit een groot iets voor de kleine dorpjes hier, want zij hebben hierdoor ook best wat rijstvelden moeten opofferen. Hierna wandelden we door naar een hoge waterval. Ook hier kwamen de Hmong vrouwen en hun kinderen vanalles aanbieden, maar je kan uiteraard niet van alles en iedereen blijven kopen. Gelukkig gaat het merendeel van de kinderen overdag wel naar school, maar moeten ze in hun vrije tijd deze dingen verkopen. Helaas is er ook een klein deel dat enkel hele dagen deze spulletjes moet verkopen en dus niet naar school kan gaan. Onze tocht ging nog verder door de rijstvelden, langs de rivier en vervolgens terug naar de homestay. Na een dikke 12km konden we dus op ons gemak nog iets drinken, wat praten met de andere toeristen en genieten van het mooie uitzicht.

Daarna fristen we ons wat op en relaxten we een beetje om tenslotte om 18:30 samen met het gezin en de Indische en twee Canadese toeristen te eten. Het eten was super gezellig en we dronken meerdere malen rijstwijn en moesten voortdurend in het Vietnamees proosten. Er werd enorm veel gelachen en we hadden eigenlijk een heel leuke avond. We deelden dan ook graag ons laatste geutje whiskey met deze mensen, om vervolgens rond 21:00 toch richting bed te gaan. We hadden een hele leuke avond en gaan nu rustig slapen, want ook morgen, willen we weer vanalles ondernemen.

Vanochtend waren we al weer vroeg wakker. We maakten onze rugzakken klaar, aten nog een laatste keer ontbijt in onze homestay met het schitterende zicht. Ik heb nog even knuffelend afscheid van de hondjes genomen en toen zijn we samen met de Duitse toeriste met de taxi naar het dorpje gereden. De weg naar het dorpje is verschrikkelijk, dus je doet er bijna een half uur over, terwijl het maar 9km is. Eenmaal aangekomen, mochten we al inchecken en huurden we ook meteen een brommer.

De eerste stop van vandaag was de Fansipan berg. Dit is met zijn 3143m de hoogste berg van Indochina. 2016-2O17 werd er een kabellift aangelegd, zodat de top niet meer enkel te voet te bereiken is. Deze kabelbaan is eveneens Guinness wereldrecordhouder omwille van twee redenen:1. Langste non-stop kabelbaan – 6292,5m lang2. Grootste hoogteverschil bij een non-stop kabelbaan – 1410m

Vermits dit zo een groots iets is, is het er natuurlijk ook wat drukker dan bij alle voorgaande bezienswaardigheden. We moesten dus eerst een tijdje aanschuiven en vervolgens zaten we gedurende een dik half uur in de kabellift. Het is heel erg mistig zo hoog in de bergen, maar gelukkig klaarde het bij momenten toch wat op, zodat we een prachtig uitzicht over de bergen en de rijstvelden hadden. Eenmaal boven aangekomen, kan je nog een treintje tot de top nemen ofwel een 650 treden doen. Wij kozen voor dat laatste, wat best vermoeiend was met deze ijle berglucht. Toch was het genieten, want je kwam op die manier meerdere tempeltjes, boeddhabeelden, prieeltjes, etc. Tegen.

Helaas hadden we geen ver uitzicht vanaf de top, vermits het te mistig was. We hebben gelezen dat het hier heel vaak mistig is en plots kan het dan even opentrekken en vervolgens terug mistig zijn. We hebben dus een tijdje gewacht, maar helaas waren we niet bij de gelukkigen. Desondanks was het toch een mooie en leuke trip en hebben we er van genoten. Tegen half 1 waren we terug op de begane grond en reden we met onze brommer terug naar het dorpje. Hier aten we overheerlijke bbq en vervolgens reden we met de brommer naar de Tram Ton Pass. Van hieruit heb je mooie uitzichten over de rijstvelden en de Sa Pa vallei. We reden deze helemaal af tot op het einde en stopten hier bij de Love Waterfall. Dit is een wandeling van +- 2km naar een mooie waterval. Op de heenweg was het vrij simpel, gewoon voortdurend trappen naar beneden. Dat maakte bijgevolg de terugweg eens zo zwaar. Desondanks zeker de moeite, want het was een super mooie waterval.

Na de Love Waterval zagen we de nog de Silver Waterval. Deze is een heel stuk hoger, maar zie je al van langs de weg gewoon liggen. Hier had je ook allerlei marktkraampjes van de Hmong mensen langs de weg staan. Na de Silver Waterval deden we nog een paar uitkijkpunten en gingen toen nog eens terug naar de Fansipan. Op het ticketje stond geldig voor de dag van aankoop, dus we hoopten eigenlijk nog eens terug een tochtje op en neer te kunnen doen met de kabelbaan. Helaas is het ticket maar 1x geldig... Achteraf gezien niet erg want in geen vijf minuten trok er een enorme mistvlaag voorbij en moesten we dus op die manier ook terug met de brommer naar het dorpje rijden. We zouden dus toch niets gezien hebben met al deze mist...

Eenmaal in het dorpje gingen we nog gezellig iets drinken en vervolgens bezochten we het avondmarktje, dat vooral bestaat uit Hmong vrouwen, die hun kleren, handtasjes, sleutelhangers, doekjes, etc. verkopen. Hierna gingen we nog lekker eten, hoewel we eigenlijk allebei niet veel honger hadden door vermoeidheid. Om 20:00 dachten we dus al te gaan slapen, toen we op het plein precies traditionele muziek hoorden. Bijgevolg dus terug naar het plein vertrokken en hier nog gekeken naar enkele traditionele dansen en liederen van het Hmong volk. Leuk dat we dit toch nog mee hebben gekregen. Nu is het bijgevolg echt wel slaaptijd...

Vanochtend nog eens uitgeslapen tot half zeven. Vervolgens onze spulletjes klaargemaakt en dan in een restaurantje gaan ontbijten. Hierna gingen we naar de Ham Rong Garden en Ham Rong Mountain. Dit is een uitgebreid tuinencomplex op Ham Rong Mountain en biedt dus evenzeer uitzicht over het dorp. Op de weg naar de tuin en de berg heb je dan nog heel veel kraampjes van Hmong vrouwen, waar je dus de traditionele dingen kan kopen. Eenmaal aangekomen in de tuin was er een beetje fiezelregen, maar dit stopte al vrij snel. We wandelden een heel stukje doorheen de tuin en zagen de vreemdste beelden staan, tussen de bloemenperken en het struikgewas. De tuin is op zich mooi, maar ziet er hier en daar toch wat overwoekerd uit. Toch heeft dit ook wel zijn charme. We sloten ons bezoek aan Ham Rong af met een uitzicht over Sa Pa en de omliggende bergen.

Na het bezoek aan de tuin liepen we nog langs de kraampjes van de Hmong vrouwen en brachten we een bezoekje aan het shopping center Sa Pa Station. Hier heb je allerlei winkels liggen met namaakkledij, tassen, schoenen, ... maar ook souvenirs en streekproducten. Intussen was het al kwart na 11, dus besloten we ons uit te checken, nog eens door het winkelstraatje te wandelen en vervolgens nog iets te gaan eten. Hierdoor waren we ideaal op tijd voor onze slaapbus om 13:00. We wilden eigenlijk een limousinebus terug naar Hanoi nemen, maar deze waren volzet. Bijgevolg een slaapbus, waarin je dus ligt. We hadden de achterbank, waardoor we wel naast elkaar lagen en naast mij nog een Mexicaans-Amerikaanse toeriste. Onderweg dus vooral geslapen, uit het raam gekeken en wat gepraat met de buurvrouw. De bus was al bij al nog veel comfortabeler dan we verwacht hadden.

Om 19:00 kwamen we terug aan in het drukke Hanoi en wandelden we gepakt en gezakt naar ons hotel. Hierna meteen richting een eetkraampje langs de weg, waar we een paar dagen geleden nog al eens gegeten hadden. Daarna nog even opfrissen op de kamer en vermits er toen een vrij felle regenbui was, gingen we een egg coffee drinken in de post-it bar. Een gezellige bar volledig volgekleefd met post-its. Ei-koffie is hier een typische delicatesse in Hanoi en het is best wel lekker, maar machtig. Het is een koffie met vanboven een schuim van opgeklopt ei. De smaak is te vergelijken met tiramisu, de textuur en het uitzicht lijkt eerder op cappucino. We vereeuwigden onze aanwezigheid hier met een post-it en intussen was het ook al opgehouden met regenen. In het weekend is er altijd een avondmarkt, dus bezochten we deze. Hier kan je echt allerlei dingen kopen van: souvenirs, kledij, schoenen, tot prullaria, etc... We kochten hier allebei een paar sportschoenen (waarschijnlijk namaak), maar voor deze prijs mogen ze na een jaar nog gerust versleten zijn J. In de tussentijd is het al 23:00, dus gaan we ons stilletjes aan klaarmaken voor een goede nachtrust.

Vanochtend waren we weer om 6 uur wakker zonder wekker. Op het gemakje opgestaan en voor  de eerste keer een ontbijtbuffet gehad. Hier eten ze wel vage dingen ’s ochtends, zoals spaghetti, noodle soepen, ... eigenlijk allerlei warme gerechten, die wij normaal gezien ’s avonds of ’s middags zouden eten. Na het ontbijt gingen we meteen naar de bank, waar onze biljetten terug ingeslikt werden. Benieuwd of het desondanks van de rekening af is J... Vervolgens gingen we door naar het poppentheater. Hier kochten we kaartjes voor 16:10 en kregen we nog een dvd en enkele postkaarten als extra. We mochten plaatsen kiezen, dus kozen voor de eerste rij, vlak in het midden.

Daarna namen we een taxi, die ons 5m verder al weer uit de auto zette. Vervolgens dan maar een andere taxi gestopt, die ons naar het Ho Chi Minh Mausoleum moest brengen. Normaal gezien kan je tussen 08:00 en 11:00 naar het opgebaarde lichaam van Ho Chi Minh gaan kijken. Om onbekende reden was dit nu blijkbaar niet mogelijk. Dan hebben we maar het oude verblijf van Ho Chi Minh bezocht, de one pillar pagoda en het Ho Chi Minh museum. Hierna wandelden we nog een heel stuk verder naar de Van Mieu tempel, ook wel literatuurtempel genoemd.

Dit is een mooie tempel, met een groene oase midden in de stad. Hier kuierden we een beetje rond en bezochten de verschillende stukken tuin en tempels. Voor we het wisten was het al 12:00 en gingen we een of ander vaag zaakje binnen, waar we voor het eerst iets minder lekker eten kregen. We hadden noodle soep met varken en vage loempia’s. Na het eten nog verder naar het hotel gegaan om vervolgens wat te gaan shoppen. In totaal hebben we echt nog veel door de straten van Hanoi gewandeld en nog wel enkele koopjes geslagen. Vervolgens nog een terrasje en dan was het zover: het waterpoppentheater. Dit is een eeuwenoude traditie, waarbij de boeren vroeger met poppen op het water verhalen aan de kinderen en aan elkaar vertelden.

De opvoering in Hanoi is intussen uitgegroeid tot een zeer bekend gegeven in Vietnam en moet je dus eigenlijk ook gezien hebben. Het is eigenlijk een combinatie van tradtionele muziek en zang, met een soort poppentheater, maar dan in het water. Het geheel duurde een klein uurtje en ikzelf heb er echt wel van genoten. Hierna gingen we nog in een lokale café iets drinken en dan was het alweer tijd voor avondeten. We kozen dit keer voor een Westers restaurant, vermits we eens iets anders wouden dan noodles of rijst. Het werd dus een hamburger met frietjes, maar de hamburger was echt op Aziatisch formaat: ieniemienie. Je had wel een mooi uitzicht op de stad, vermits het een dakrestaurant was. Nu zijn we intussen terug in het hotel en gaan we ons klaarmaken om morgenvroeg al door onze taxi opgehaald te worden. We vliegen dan naar het zuiden van Vietnam om daar onze rondreis verder te zetten.

Vanochtend ging de wekker al om 05:00. Rugzakken klaargemaakt, een vliegensvlug ontbijt en om half zeven stond de taxi al voor de deur. Deze bracht ons naar de luchthaven van Hanoi. Om 09:40 was de vlucht, dus we waren om half acht al ruim op tijd. Inchecken verliep vlotjes en een twee uurtjes later stegen we op voor een twee uur durende vlucht naar Ho Chi Minh. Hier landden we vlak voor de middag en aten we dus maar snel een Mc Donalds, zodat we toch iets binnen hadden.

Vervolgens namen we de shuttle bus 109 van de luchthaven naar het stadscentrum en moesten we nog een klein stukje wandelen tot aan het hotel. Na het inchecken was het even twijfelen wat we eerst zouden doen, maar uiteindelijk bleek het te gaan regenen en kozen we dus voor het War Remnants Museum. Dit is een museum dat de Vietnamoorlog in beeld brengt. Buiten aan het museum heb je enkele vliegtuigen, bommenwerpers, tanks, etc. van tijdens de oorlog staan. In het museum zelf werken ze vooral met beeldmateriaal (foto’s met uitleg). Best wel erg om te zien wat deze oorlog allemaal veroorzaakt heeft, zeker wat de chemische bommen betreft. Zo werden er zelfs in de jaren negenting nog steeds Vietnamese kinderen met misvormingen of handicaps geboren, doordat de ouders, die destijds nog kind waren, besmet raakten en dus ook drager blijven. Tenslotte is er ook nog een stukje kerker als overblijfsel van de oorlog. Hier kon je zien hoe de Vietnamese gevangenen gefolterd en gemarteld werden.

Vermits je in dit museum best wel wat tijd kon spenderen, was het al aan het schemeren na afloop. Bijgevolg dus 20 minuten terug gewandeld richting de restaurantbuurt en daar gauw iets gaan eten. Vervolgens nog even langs het hotel en dan de avondmarkt bezocht. Deze ligt aan de Ben Thanh Market en hier worden dus allerlei spullen, souvenirs, kleding en voeding verkocht. Hier hebben we dan nog wat rondgekuierd en vervolgens terug richting het hotel gegaan. Het is vandaag een lange dag geweest, dus nu wat uitrusten om morgen terug fit te zijn.

Vanochtend hebben we een beetje langer geslapen, alvorens we gingen ontbijten. Normaal gezien zouden we nog twee nachten in Ho Chi Minh blijven, maar we hebben dit intussen gereduceerd naar 1 nacht. Hanoi is de hoofdstad van Vietnam, maar Ho Chi Minh is de grootste stad van Vietnam met ook het meeste aantal inwoners. Op zich is de stad iets meer westers dan Hanoi en heb je hier dus wel veel moderne en torenhoge flatgebouwen. Daarnaast heb je natuurlijk ook nog de typische standaard traditionele gebouwen en kleine kraampjes etc.

Na het ontbijt besloten we te vertrekken naar het eerste bezoek van vandaag: het Reunification Palace van Ho Chi Minh. Hier heeft de president en de senaat gedurende lange tijd gezeteld en gewoond. Bovendien werd hier ook de onafhankelijkheidsverklaring bevestigd. Het paleis zelf heeft vier verdiepen, die we ondanks de hitte allemaal getrotseerd hebben. Al bij al was het ok om eens te zien, maar we zijn allebei niet zo een fan van zo een soort dingen. Er was weinig informatieve meerwaarde en vooral veel kamers met weinig interieur... Desondanks een belangrijk gebouw voor Vietnamezen, dus je moet het toch gezien hebben. Vervolgens kochten we twee kokosnoten ter verfrissing en wandelden we verder naar de Notre Dame kathedraal, dachten we alleszins. Blijkbaar was de Christelijke kerk op ons kaartje toch nog een andere kerk, dus bezochten we deze eerst. Ik vond de kerk zeker wel zijn charme hebben, zeker omdat het vrij ongewoon een volledig fel roze kerk is. Best wel tof om te zien.

Vervolgens namen we maar een taxi naar de kathedraal en het postkantoor. Dit omdat we al enorm veel gewandeld hadden en het echt verdrinken is in je eigen zweet. Het is momenteel 32°, maar een vrij zwoele, vochtige en drukkende warmte. We kunnen er eigenlijk heel goed tegen, maar de airco van de taxi was toch heel even welgekomen J. De kathedraal is dicht door werkzaamheden, dus deden we enkel de buitenkant. Vervolgens brachten we nog een bezoekje aan het koloniale postkantoor uit de tijd van de Fransen. Hier staan nog de authentieke oude houten telefooncellen en heb je eigenlijk een mooie inkomhal. Vervolgens wandelden we nog een heel stuk naar een oud vervallen flatgebouw met allerlei eet- en winkelkraampjes. Dit bleek toch iets vager te zijn, dan we dachten, dus kozen we ervoor om nog wat verder te wandelen en uiteindelijk ergens anders de lunch te nuttigen. Hierna ging de tocht verder naar de Ben Thanh Market. Dit is een grote overdekte markthal met allerlei kraampjes (voedsel, textiel, souvenirs, schoenen, etc.). Dit is een vrij grote toeristentrekpleister, dus ook heel erg druk en je wordt er voortdurend vastgeklampt.

Na het bezoek aan de markt, haalden we nog een verfrissend drankje uit en wandelden terug naar het hotel. Hier planden we de komende dagen al en regelden we ook al transport. Hierna wandelden we nog naar de bushalte en namen de lokale bus naar de An Dong Markt. Dit is een heel lokale markt met eveneens souvenirs, kleding, eten, etc., maar volledig niet toeristisch. Een verademing dus om hier eens door te wandelen en minder lastig gevallen te worden. Daarna de bus nog eens terug richting het hotel. Na een terrasje, zijn we Indisch gaan eten, wat ons heel erg gesmaakt heeft. Ik voeg Indië alvast toe aan mijn reisverlanglijstje. Nu de rugzakken helemaal opnieuw herinpakken omwille van bepaalde aankopen, onze frisgewassen kleren terug uitsorteren en vervolgens alles in gereedheid brengen voor morgenvroeg. Eerst nog een whisky, die we vandaag terug gekocht hebben, na vier dagen zonder gezeten te hebben.

Vanochtend waren we weer om 06:30 uit de veren. We maakten alles klaar en gingen vervolgens beneden op ons vervoer wachten. Ontbijten zat er helaas niet in, vermits we om 07:30 werden opgepikt en ontbijt om 07:15 pas mogelijk was. Eerst werden we door een auto opgehaald en naar een kleine bushalte gebracht. Daar gaven we ons ticketje af en moesten we wachten op de shuttle bus. De shuttle bus duurde ongeveer een 20-tal minuutjes en bracht ons naar een groot busstation meer buiten het centrum. Hier moesten we nog heel eventjes wachten en namen we vervolgens de bus naar Ben Tre in de Mekong Delta.

De rit in dus bus was vrij aangenaam, vermits we al snel tussen mooi landschappen reden en dus ook de drukte van de stad konden ontvluchten. Na 1u50 in de bus, werden we afgezet aan het busstation van Ben Tre. Hier was dan nog een shuttle busje, dat ons naar onze eindbestemming zou brengen. We kozen voor een homestay in een vrij afgelegen gebied, vermits je hier echt de rust en het echte leven van de lokale bevolking zou kunnen ervaren. Het busje dropte eerst enkele andere toeristen op hun bestemming en stopte toen in een klein vaag straatje. Hier stapten we uit en moesten we even zoeken waar de homestay precies was, maar we vonden het al vrij snel.

Het is als het ware een miniparadijsje. Er zijn allerlei hutjes gebouwd, het ligt vlak langs een kanaal van de Mekong rivier, een mooie tuin, puppies :-D, ....Kortom, even helemaal ontladen na de drukte van de stad. Bij aankomst hebben we even de benen gestrekt en dan een lekkere lunch genuttigd. Vervolgens nog een tweetal uurtjes genoten van de rust, wat opgezocht en wat ontspannen. Om 15:00 stonden we klaar langs het water en werden we opgehaald door een Sampan. Dit is een vlak en vrij breed roeibootje, in dit geval zonder motor. Onze roeister roeide over de kanalen van de Mekong en we kregen ook allebei een Non La voor op ons hoofd. Dit is de typische Vietnamese punthoed, gemaakt van palmbladeren. Onderweg zagen we de mooie mangrove, enkele zwartkapijsvogels, gekke reptielen en mooie natuur.

Na een uurtje werden we terug gedropt aan de homestay en maakten we nog een wandeling van een half uurtje. Daarna gewoon nog wat gerust aan ons huisje en om 19:00 dan nog een heerlijke Vietnamese maaltijd genuttigd. Vanmiddag was het ook al heel lekker, maar konden we het vlees niet thuiswijzen. Bleek toch gewoon kip te zijn en kreeg nogmaals de bevestiging, dat de meeste Vietnamezen geen hond eten (slechts 10%), dus dat ik dat niet op mijn bord had liggen 🙂 . Dit omdat de hond dicht bij Boeddha staat en als mensen reïncarneren, de kans groot is, dat het in de vorm van een hond is. Nu hopen dat we kunnen slapen met de duizende muggen en de houten planken, die als bedden dienst moeten doen...

Vanochtend konden we relatief lang slapen, maar waren we ook weer rond zes uur wakker. We maakten ons klaar en gingen ontbijten. Was een sober ontbijt, maar op zich in orde. Hierna was het om half negen tijd voor de uitstap. We gingen samen met onze gids een boottochtje maken over een kanaal en de Mekong rivier. Onderweg kregen we uitleg over allerlei gebruiken, tradities etc. Zo hebben de boten hier bijvoorbeeld allemaal ogen vooraan geschilderd. Dit omdat de zeedraak als een van de sterkste wezens beschouwd wordt en dus rampen, tegenspoed en onheil tegen gaat. Op die manier zijn de mensen in de boot dus beschermd. Na een tijdje in de boot stopten we bij de eerste halte: de steenbakkerij.

Hier kregen we te zien, hoe de traditionele families stenen bakken van klei. De klei halen ze uit de rivier, wordt in een zeer basic machine gestoken en vervolgens gesneden. Dan moeten ze 5 dagen drogen in de zon en vervolgens worden ze in de bakovens gestapeld. De bakoven wordt dan dichtgemaakt en ze maken dan met het “kaf” van de rijst een vuur in het midden van de oven. Dit gedurende 15 dagen, tot de stenen volledig gebakken en rood van kleur zijn. Zeer interessant om te zien, maar bij ons in Europa gaat het er waarschijnlijk wat moderner aan toe. Hierna gingen we terug in de boot en ging het tochtje verder naar de tweede stop: de kokosnootsnoepjes fabriek.

Een fabriek kan je je er niet bij inbeelden, het is eigenlijk gewoon een soort boerderijtje, waar ze handmatig de kokosnoten van de schil ontdoen en kapot hakken. Het sap wordt dan apart gedaan voor bijvoorbeeld te koken. Dan wordt de kokosnoot vanbinnen geslepen en dit slijpsel gaat dan in een machine, waarin er een onderscheid gemaakt wordt tussen de melk en het vruchtvlees. Het vruchtvlees wordt gebruikt voor kokosolie (bv. cosmetica) en de melk wordt gebruikt voor het snoep. In een soort van mixer worden er dan mout en smaken aan toegevoegd en wordt de melk opgeklopt tot het een dikke bijna karamelachtige textuur heeft. Dan wordt het gekneed en vervolgens op tafel uitgerold en met een mal in stukjes gesneden. De vrouwen pakken het dan met rijstpapiertjes en een papieren omhulsel in. We mochten hier meerdere snoepjes proeven en kopen. En vervolgens kregen we nog een hele schotel met lokaal fruit.Hierna namen we de fiets en fietsten we langs de mooie kanalen en het dorpje naar de laatste stop: de weverij. Hier zagen we, hoe ze matjes en andere dingen weven en mocht ik zelf ook eens even proberen. Ook hier kon je dan souvenirs kopen. Hierna gingen we met de fiets terug naar de homestay en was het even tijd om iets verfrissends te drinken. Vervolgens gingen we zelf op pad met de fiets en wilden we eerst wat gaan eten. De eerste zaak bleek geen eten te hebben, dus uit beleefdheid iets gedronken, maar ook dat liep niet al te vlotjes wegens de taalbarrière. Daarna in een heel vage zaak gestopt en een vaag stoofpotje gegeten, wat achteraf dan een biefstukfondue bleek te zijn. Daarna fietsten we langs mooie smalle paadjes door de mangrove, langs de kanaaltjes en door de dorpjes. Plots bij een steiler brugje, merkte ik, dat ik niet meer bovengeraakte en wou ik stoppen. Bijgevolg verloor ik mijn evenwicht en viel van het brugje af met mijn fiets. Enkele memorabele blauwe plekken en een ieniemiene schrammetje later, dus terug de fiets op en verder gereden. Het moest er toch nog eens van komen deze vakantie....

We reden nog een mooi stukje verder en gingen vervolgens even langs de homestay, zodat ik mij een beetje kon verzorgen. Daarna nog een klein stukje gaan fietsen en al snel was het tijd om te eten. We kozen voor de speciale menu met olifantsoorvis, bananenbloem, gamba’s in kokosmelk, gemarineerde kip en nog een aantal dingen. Het was een super lekkere menu en vervolgens dronken we nog wat en praatten nog even met een Duitse toeriste. Nu even bloggen, foto’s op computer zetten, alles inpakken voor morgen en dan nog alles afrekenen en iets drinken in de homestay.

Om half zeven werden we vanochtend al door de taxi opgehaald. Bijgevolg dus om 5:00 uit de veren en gepakt en gezakt, inclusief ontbijtje van het hotel, stapten we in de taxi. Deze bracht ons naar het busstation van Ben Tre. Daar nuttigden we ons ontbijt (brood Bahn Mi). Dit is een stokbroodje met groenten en allerlei soorten vlees. Bovendien hadden ze er nog goed wat peper bijgestoken, dus binnen de kortste keren werd je er wel klaarwakker van. Om 7:45 konden we met de bus vertrekken. Dit keer een hele gammele, rammelende lokale bus. Onderweg toch nog steeds de ogen uitgekeken naar zwaar geladen brommers, gekke huisjes, armere leefomstandigheden, etc. Een uurtje voor aankomst was er nog een plaspauze en daar zag ik een kooitje met 6 puppies uit de laadruimte van een andere bus gehaald worden.  Bij 32°C vond ik dit eerlijk gezegd alles behalve kunnen en ze waren echt op elkaar gepropt. Uiteindelijk kregen ze wel een beetje eten en drinken van de eigenaar, maar heb me toch moeten inhouden om me er niet mee te bemoeien...

Vervolgens arriveerden we in Can Tho en werden we meteen overladen door opdringerige taxichauffeurs en brommerchauffeurs. Ik vertrouwde het zaakje niet al te fel en daarom besloten we naar de straat te wandelen, waar we een gewone taxi tegenhielden. Wat achteraf bekeken dus inderdaad een stuk goedkoper was. Hij bracht ons naar ons hotel en vervolgens gingen we lunchen, wandelden we even rond in Can Tho en boekten de boottocht voor morgen. Daarna begon het hevig te regenen en schuilden we dus in een cafeetje. De regenbui was heftig, maar duurde inderdaad maar een half uurtje. Daardoor dus helemaal niet zo erg. Hierna boekten we onze fietstoer voor morgen en liepen we terug naar het hotel. Na een kleine opfrissing was het dan om half zeven al tijd voor de avondmarkt. We hadden online even de lokale specialiteiten nog eens doorgenomen en besloten dus op de avondmarkt aan de lokale kraampjes te eten. Hier kozen we voor de Vietnamese pizza, die zeker heel lekker was. En nog enkele kleine versnaperingen. Naast de voedselkraampjes was er ook nog een pleintje met muziek, waar we even van genoten en nog een gewone avondmarkt met kledij, schoenen, zonnebrillen, etc.

Hierna was het tijd om terug naar het hotel te gaan. Hier komen ze ons morgen om 05:00 al opwachten voor de boottoer naar de drijvende markt. Can Tho zelf is een vreemd stadje. Online wordt het door velen als heel druk en mooi afgedaan, maar wij vonden dat er hier op straat meer armoede en beperkte mensen rondliepen dan eender waar anders, waar we geweest zijn. Dit is de eerste plaats, waar ze echt kwamen bedelen etc. Maar soit, het is net zoals al het andere een deel van Vietnam en we zijn er van overtuigd, dat we morgen een hele andere kant van Can Tho te zien krijgen J.

Vandaag waren we al om 04:00 uit de veren en maakten we ons klaar om te vertrekken voor het bezoek aan de drijvende markt. Blijkbaar wordt de poort van het hotel ’s nachts gesloten, dus moesten we de receptie en de bewaker allebei wakker maken.. Onze gids, die geen Engels sprak, kwam ons stipt om 05:00 ophalen en we wandelden naar de kade. Hiervan waren we eigenlijk uiterst tevreden, want hadden het ticket met een voorschot gisteren langs straat geboekt i.p.v. bij een erkende organisatie of toer. Hierdoor was het goedkoper en hadden we een bootje voor ons twee alleen. Bij vertrek was het nog donker, maar we konden genieten van een mooie zonsopgang, tijdens het varen richting de Cai Rang markt. Eenmaal daar aangekomen, zagen we hoe zo’n drijvende markt in zijn werk gaat, wat er verkocht wordt en kregen we ook een koffie en broodje als ontbijt.

Vervolgens ging de tocht verder naar een noodle fabriek. Hier tonen ze je hoe men rijstpapier maakt en vervolgens ook noodles. We hebben zelf ook even mogen uitproberen, wat wel eens tof was om te doen. Hierna kregen we een ananas en ging de route verder naar de volgende drijvende markt: Phong Dien Floating Market. Helaas zijn deze drijvende markten aan het uitsterven, wegens lage lonen en meer transport over land. Om die reden was de tweede echt enorm klein. We kregen van de gidsen wel een mooie armband, gevlochten van een palmblad en ook weer een verse ananas. Na elk een volledige ananas op te hebben, pikte ons gehemelte en tong wel enorm...

De route ging nu opnieuw verder, maar dan richting een zijkanaal van de Mekong. Hier was het echt prachtig. We zagen echt hoe de locals hier leven en konden genieten van de prachtige omliggende natuur. Dit was echt onbeschrijfelijk mooi. Vervolgens liet onze gids ons uit de boot en moesten we een stukje wandelen naar een fruittuin. Hier dronken en aten we iets en vervolgens maakten we een wandeling door de mooie tuin. Hier en daar konden we iets proeven, maar we zijn niet van alles zeker, wat het precies was. Daarna terug de boot op en dan het laatste stukje kanaal en vervolgens terug rivier richting de kade. Onderweg kregen we nog een volledige mango en een paar kokosgebakjes. Bijgevolg dus volledig rond gegeten, toen we om 11:30 uit de boot stapten.

We besloten de lunch dus over te slaan en boekten al de bus en het verblijf voor morgen. Al snel werd het 14:00 en dus tijd voor onze volgende trip: met de fiets door de Mekong Delta. We werden door onze gids in een taxi opgehaald en reden naar een lokaal dorpje, een dik kwartier buiten de stad. Hier werden we samen met de gids gedropt en mochten we een fiets uitkiezen. Al snel reden we langs het water, door de natuur en genoten van de uitleg over al het eetbare en de cultuur. Bij een brugje aangekomen, bleek, dat ze deze vaak te voet doen, wegens te steil. Had ik dat eerder geweten, was ik enkele dagen geleden niet gevallen... maar soit. Al snel kwamen we aan bij de eerste stop: the Tree of Lady Godess. Dit is een heel speciale boom met allerlei vertakkingen, die zich telkens terug in de grond inwortelen. Zoiets hebben we nog nooit gezien en het is best speciaal, want tijdens de Vietnamoorlog met Amerika & tijdens de Franse kolonisering, was hier oorlog en toch is er op deze plaats niemand gesneuveld... Om die reden is het dus ook een heilige plek voor de Vietnamezen en kan je er in het tempeltje offers doen.

Hierna reden we verder met de fiets en stopten we bij een lokale markt en namen we de ferry naar de andere kant van het water. Daar reden we verder naar een dranktentje en kregen we kokossap, een kokosnoot, weer ananas en een Vietnamees ijsje. Onze gids gaf ons ook nog een zakje met allerlei fruit, wat we mochten meenemen. Dit tentje lag vlak naast een monnikenklooster: Truc Lam Zen Monastery. Hier bezochten we de tempel en zagen we reusachtige lotusbladeren op het water drijven. Helaas was dat niet het enige wat aan het drijven was, want al snel begon het te stortregenen en dreven er miniriviertjes over de stenen. Bijgevolg dus allebei natte voeten, maar het was geen ramp. Ik had mijn regenjas bij en Jimmy kreeg een plastieke regenjas om over zich heen te gooien. Dit was absoluut geen zicht, want de mouwen kwamen tot aan de ellebogen, het had een puntkap en bezorgde mij dus alleen maar de slappe lach als ik er naar keek.We reden een heel eindje terug met de fiets en stopten in een Vietnamese pannenkoekenzaak. Daar kregen we garnalenpannenkoeken voorgeschoteld. Blijkbaar eten zij de garnalen met hoofd en schaal volledig op. Wij kozen er toch voor om ze te pellen... Hierna namen we de taxi terug naar het hotel en besloten we nog gauw een pizza op de avondmarkt te gaan eten voor 40 cent. Nu nog alles klaarmaken voor morgenvroeg, want ook dan worden we om 06:00 al opgepikt door een shuttle bus op het einde van de straat.

Ook vandaag ging de wekker al weer om twintig voor vijf af. Alles klaargemaakt en plots werden we om 05:30 al gebeld, dat onze shuttle er binnen 10 minuutjes zou zijn. 20 minuten vroeger dan verwacht. We hebben ons dus met onze spullen snel gehaast naar de plaats van afhaling en uiteindelijk bleken ze ons dan toch pas rond 5 voor op te pikken. Tijdstippen en de duur van bepaalde dingen zijn in Vietnam toch heel anders dan bij ons... De shuttle bracht ons naar het busstation en hier stapten we in de bus richting Chau Doc. Onderweg genoten we van het uitzicht over de dorpjes en de rijstvelden, etc. Bij de rustpauze aten we een broodje Banh Mi met ei, zoals de echte locals en vervolgens nog een stukje bus tot in Chau Doc.

Hier bracht de shuttle ons naar ons hotel en boekten we meteen de boot voor morgen naar Cambodja te varen. Het is vandaag onze laatste dag in Vietnam, dus we hebben deze ook in schoonheid afgesloten. We huurden een scooter en tuften naar het Tru Su Cajuput Forest. Dit is een klein uurtje rijden vanuit Chau Doc, maar doordat we de bus zo vroeg hadden genomen, hadden we alle tijd. Het eerste deel van de route was eenvoudig, vervolgens ging de straat over in een zandweg langs de rivier en de rijstvelden. Dit was prachtig. Bij aankomst stapten we in een motorbootje, dat ons naar de tweede kade zou brengen. Onderweg zagen we de prachtige bomen, het groene water en enorm veel vogels. Dit nationaal park is een van de enige overgebleven regenwouden van Indochina in zijn soort. Desondanks is het zeker niet toeristisch en waren we er tijdens ons bezoek bijna alleen.

Bij de tweede kade moesten we overstappen in een roeibootje. We roeiden tussen de bomen, over het met groen bedekte water en genoten op en top. Dit is een van de meest sprookjesachtige dingen, die we al gezien hebben. De trip met het roeibootje duurde maar een kwartiertje, maar we besloten te betalen voor een uur en deden dus een route, die normaal gezien niet gedaan wordt. Deze route was nog mooier en ongerepter... Kortom, onbeschrijfelijk. Na het boottochtje wandelden we naar de observatietoren. Hier kon je vanop hoogte verschillende vogels in de toppen van de bomen zien zitten en had je ook een goed uitzicht over het bos. Daarna gingen we terug naar beneden en aten we in het lokale restaurantje. Hier liep de communicatie niet vlot en kon je blijkbaar enkel 1,5kg kip bestellen i.p.v. porties. Daarom dan maar een soort vage vis genomen en dus bijgevolg ook vrij vaag gegeten... Vervolgens namen we het bootje terug naar de parking en reden we de prachtige route nog eens terug. 10 minuutjes voor we in Chau Doc aankwamen met de brommer, begon het echt te stortregenen. We hadden eigenlijk heel veel geluk, want ze hadden voor de hele dag regen voorspeld en tot dan was het helemaal droog geweest.

We trotseerden het weer en geraakten terug aan het hotel. Hier boekten we onze volgende verblijfplaats al en vervolgens was het ook opgehouden met regenen. We wandelden langs het water richting het Victoria hotel en bezochten voor het eerst eens een Vietnamese supermarkt. Gewoon om eens het verschil te zien tussen de typische wegwinkeltjes/kraampjes en de supermarkt, zoals wij het kennen. Hierna gezellig een terrasje gedaan en vervolgens nog vlak voor sluitingstijd het marktje afgeschuimd. Daarna in een lokaal restaurantje lekker gegeten en nu stilletjes aan de laatste avond in Vietnam afsluiten, door voor de laatste keer op Vietnamese bodem een whisky te drinken en de rugzakken in te pakken. We hebben enorm genoten van Vietnam, nemen met een beetje spijt afscheid, maar zijn er van overtuigd, dat we nog mooie vooruitzichten in Cambodja hebben.

Vanochtend waren we al vroeg wakker, omdat we met de boot naar Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodja zouden gaan. Om half zeven ging ik beneden aan de balie vragen, of ze ons nu om half zeven of om zeven kwamen oppikken. Op beide tijdstippen antwoordde hij ja en na enkele keren vragen, gaf ik het dan maar op... Terwijl Jimmy beneden wachtte met onze spullen, liep ik enkele blokjes om, om te zoeken naar ontbijt. Helaas zonder al te veel succes, vermits we niet zo in to warme gepekelde eend etc. ’s ochtends vroeg zijn. Om 07:20 kwam het busje ons pas ophalen, voor de boot van 07:30. Vrij nipt, maar dus gelukkig wel nog op tijd. We laadden onze spullen in de speedboot en daarna vertrok de boot richting Phnom Penh.

Onderweg moesten we twee keer stoppen voor de douane. 1 keer op Vietnamese bodem en vervolgens op de Cambodjaanse bodem, waar we onze vingerafdrukken en dergelijke moesten in orde brengen. Daarna terug de boot op en nog een drie uur over de Mekong Delta tot in Phnom Penh. We kwamen hier pas rond 14:30 aan en het was buiten enorm warm. Gauw onze spullen genomen en daarna een stukje gewandeld om toch een tuk tuk naar het hotel te nemen. Eerst vroegen ze 8$, uiteindelijk onderhandelden we naar 4$. Hij bracht ons naar ons hotel en we besloten meteen een plaats te zoeken om te eten. Na een lekkere maaltijd, wandelden we door naar de Central Market. Dit is een groot marktgebouw met vijf vleugels en dus enorm veel kraampjes. De buitencirkel is omring met eten en bloemen, vanbinnen heb je juwelen, souvenirs, huishoudspullen, kleren en schoenen. Hier uiteindelijk een heel mooi kleedje gepast (zonder paskotjes, dus was een heel gedoe) en ook gekocht.

Vermits we pas laat in de stad aangekomen waren, was het na de markt al donker. We wandelden nog een beetje door de straten en deden nog een terrasje. Vervolgens nog even op de kamer de komende dagen ingepland en dan toch maar om 20:00 Indisch gaan eten. We hadden nog niet echt honger, wegens de late lunch, maar moesten toch nog iets eten. Phnom Penh is qua verkeer alleszins nog druk, maar ze toeteren minder dan in Vietnam. De mensen hebben ook een totaal ander uiterlijk dan de Vietnamezen en je merkt hier wel, dat er best wel wat armoede is, meer sekstoerisme is en de honden er al minder goed uitzien... Desondanks zagen we onderweg toch ook al enkele prachtige tempels en zijn we er dus ook van overtuigd, dat Cambodja veel te bieden heeft J. Nu stilletjes aan slapen, voor morgen een drukke dag.

Om 06:00 vanochtend waren we wakker en maakten we ons klaar voor het ontbijt. We wouden al vroeg op pad, omdat we veel wouden doen vandaag in Phnom Penh. We wandelden dus om half acht richting de zilveren Pagoda en het koninklijk paleis. De zilveren pagoda is aan de buitenkant weinig indrukwekkend, maar heeft vanbinnen meer dan 5000 zilveren tegels, vandaar de naam dus ook. Helaas kan je deze niet zien, omdat ze met tapijten bedekt zijn om beschadiging te vermijden. Vervolgens wandelden we naar het koninklijk paleis, maar dat is enkel langs de buitenkant zichtbaar momenteel. Het is namelijk Bon Om Touk of ook wel waterfestival in Phnom Penh. Dit is een groot driedaags feest om het einde van het regenseizoen te vieren. We hebben dus geluk, dat we dit kunnen meepikken.

Aan het koninklijk paleis kwam er een vrij goed Engelssprekende tuktuk-chauffeur naar ons toegewandeld, Dara. We besloten hem voor de rest van de dag in te huren. Eerst reden we naar de andere kant van de rivier. Hier bezochten we een typische tempel, maar vervolgens ook de golden boat en de golden temple. Deze waren allebei erg indrukwekkend en echt wel mooi. Hierna gingen we ook nog naar de Monkey Temple, waar dus uiteraard aapjes zitten. Hier kwamen de kindjes ook meteen rond ons hangen en handjes geven, maar uiteraard wouden ze eigenlijk alleen maar geld...

Hierna bracht Dara ons zoals beloofd terug naar ons hotel, zodat we van kamer konden wisselen. We hebben echt geluk met hem, vermits hij echt wel wat Engels kan en ook wel begaan is. Zo wees hij er meerdere malen op, dat we de rugzak door onze benen moesten steken, wegens veel diefstal in de stad. Dit omdat de Cambodjanen algemeen vrij arm zijn... We waren al snel van kamer gewisseld en toen bracht hij ons naar de Killing Fields (Choeung Ek). Maar op weg naar daar stopte hij eerst in een vaag straatje en vroeg hij of we wouden schieten met automatische wapens. Prijs hiervan was eigenlijk vrij hoog, maar anderzijds heb je wel maar zelden de kans om dit eens te proberen. Dus toch maar heel kort even geprobeerd....

Daarna dus effectief richting Choeung Ek. Hier krijg je een heel duidelijk beeld over de genocide tijdens het Khmer-regime. We deden de audioguide toer en waren toch wel onder de indruk van wat er allemaal gebeurd is in die tijd. Zeker het feit, dat andere landen de Khmer nog financieel steunden en eigenlijk deze genocide slechts beperkt gekend is bij de westerlingen. In het midden heb je een pagoda, die is opgebouwd uit meer dan 800 schedels van slachtoffers. Overigens vinden ze nog steeds enorm veel botten en stukken kleding, als het geregend heeft in de omliggende velden.

Na ons bezoek was het al half 1 en besloten we dus iets te eten in een lokaal tentje. We betaalden onze tuktuk-chauffeur zijn eten ook en praatten wat met hem tijdens het lunchen. Blijkbaar heeft hij een dikke en domme vrouw, naar zijn zeggen. Maar hij blijft er bij uit medelijden voor haar en de drie kinderen...

Na de Killing Fields reden we terug richting het stadscentrum, waar we nog een laatste stop maakten, nl. de Tuol Sleng prison (gevangenis S21). Dit is een oud schoolgebouw, dat door de Khmer als geheime gevangenis gebruikt werden. De gevangenen waren eigenlijk onschuldige mensen, die uiteindelijk vreselijke misdaden bekenden, ook al hadden ze deze niet begaan. Dit aan de hand van wrede foltertechnieken en uiteindelijk ook altijd de doodstraf. Toen de begraafplaats hier vol was, begonnen ze de gevangenen naar de Killing Fields te sturen, om ze daar te vermoorden. Verhalen en beelden zijn vrij vreselijk om te zien. Zo werden baby’s gewoon tegen bomen doodgeslagen, was het plukken van een banaan al een diefstal t.o.v. de staat en dus bestraft met de doodstraf voor een volledige familie, etc. Op zich dus minder leuke dingen om te zien, maar zeker wel belangrijk om mee te krijgen, als je Cambodja bezoekt.

Na het museum dropte hij ons af aan het hotel en wandelden we naar het water, waar het festival plaatsvindt. Hier is de regatta en keken we dus met de mensen op de dijk mee. Vervolgens nog even een terrasje gedaan en wat langs het water gewandeld om de sfeer op te snuiven. Dan in het hotel ons gaan opfrissen, om vervolgens naar het prachtige vuurwerk en de versierde boten met lichtjes te gaan kijken. Iedere boot had zijn thema en het was echt mooi om te zien. Daarna lekker gaan eten en dan nog terug naar het terrasje gewandeld, omdat er vanavond live muziek zou zijn. Een Nepalese coverband, die geweldige covers van Pink Floyd en andere rockmuziek brachten. Kortom een geslaagde avond. Nu stilletjes aan proberen de slaap te vatten, want zijn al vroeg wakker.

Ook vandaag zaten we al om 07:00 aan het ontbijt. Daarna vroegen we aan een tuktuk-chauffeur om ons naar de Russian Market te brengen. Dit is ook een markt, maar iets verderop in het centrum van Phnom Penh. Hier heb je ook meer houtwerk, beeldjes, etc.

We vertoefden hier een uurtje en lieten ons vervolgens terug aan het hotel afzetten. Daar maakten we onze spullen klaar, gingen we in een lokaal restaurantje nog eten en vervolgens vroegen we om 12:00 dezelfde tuktuk-chauffeur om ons naar de bushalte te brengen.

Om 12:30 namen we dus de bus naar Siem Reap. De busrit zou normaal gezien zes uurtjes duren en we zouden dus om half zeven door een tuktuk-chauffeur opgepikt worden voor naar het hotel te gaan. De weg naar Siem Reap was mooi en gaf een goed beeld van de lokale bevolking en boeren. Je had uitzichten over de mooie groene rijstvelden, de kleine dorpjes en de Cambodjaanse levenswijze. Na drie stoppauzes, kwamen we om 18:00 in Siem Reap aan, maar hier was het ook nog steeds het waterfestival. Er stond een groot podium met bekende muzikanten en het was dus immens druk. Hierdoor hebben we in totaal zo een 2,5uur langer in de bus gezeten, stilstaand... Vermits er veel mensen in de bus zaten, mochten we onze koffers er niet uithalen, want anders hadden we dat laatste stuk wel te voet overbrugd...

Uiteindelijk kwamen we aan de bushalte aan en daar stond onze arme tuktuk-chauffeur met een blad met onze naam nog steeds trouw op ons te wachten. We stapten dus blij en tevreden in de tuktuk en lieten ons naar het hotel brengen. Hier legden we al meteen dezelfde chauffeur voor morgen vast. Daarna gingen we nog iets eten, hoewel de honger op dit uur toch al een beetje over was... Desondanks smaakte het wel en besloten we toch nog even de avondmarkt te bezoeken. Hier kuierden we wat rond en bezochten we nog wat winkels, om vervolgens om 23:30 terug naar het hotel te gaan en nu te gaan slapen...

We besloten vandaag niet super vroeg op te staan, maar toch tegen 07:00 al klaar te zijn. Onze tuktuk-chauffeur kwam ons dan al ophalen en we reden tot aan het ticketkantoor voor de Angkor-tempels. Hier kochten we een pasje voor drie dagen, zodat we optimaal kunnen genieten van de pracht en praal van deze tempels. Vermits de Angkor Wat de grootste en bekendste is, vroegen we om een andere volgorde aan te nemen voor de drie meest bekende tempels. We reden dus eerst naar de Angkor Wat om even te ontbijten, maar bezochten de tempel nog niet. Vervolgens reden we naar de Bayon tempel. Deze is onderdeel van de Angkor Thom tempelgroep, maar uiteraard wel de grootste en de meest bekende. Eerst reden we door een toegangspoort met veel beelden en helaas ook enkele olifanten, waar toeristen een ritje op konden maken. Van hieruit dus door naar de tempel.

De tempel zelf is vooral bekend, omdat er meer dan 126 gezichten van boeddha in terug te vinden zijn. Het was ’s ochtends vroeg al bloedheet, dus het trappen maken in de tempels, zonder een vleugje schaduw, was echt vermoeiend. Desondanks toch ook heel erg prachtig. Van hieruit wandelden we verder naar de andere tempels van de Angkor Thom, zoals de Baphuon Prah Ngok, het Elephants Terrace en het Royal Palace.

Angkor is sowieso altijd heel druk, dus na het bezoeken van de tempels was het ook even zoeken naar onze tuktuk-chauffeur. Deze reed via de toegangspoort terug naar buiten om vervolgens naar de Thommanon en de Spean Thma te rijden. Dit zijn twee minder bekende tempels, maar zeker ook de moeite waard.

Hierna stopten we ook nog aan Ta Keo, een tempel met ook enorme steile trappen, die we eveneens naar boven beklommen. Ook deze tempel is niet super bekend, maar de minder bekende tempels, zijn ook erg mooi en je hebt er uiteraard haast geen mensen in verhouding met de bekendste... Van hieruit gingen we verder naar de Ta Prohm. Dit is een tempel, die voor een stuk in verval is, maar desondanks prachtig is. De film Tomb Raider werd hier opgenomen en de tempel is vooral uniek, doordat hij voor een groot deel door enorme bomen overwoekerd wordt. De wortels groeien over en door de tempel heen, wat enerzijds de tempel helaas een beetje vernielt, maar anderzijds ook voor een uniek effect zorgt. Hier werden we rondom de tempel ook regelmatiger lastig gevallen door bedelende kinderen, maar we hebben niets gekocht. Dit omdat we anders stimuleren, dat de kinderen van hun ouders niet naar school mogen gaan...

Tot slot bracht onze tuktuk-vriend ons naar de laatste stop van vandaag: dé Angkor Wat.
We werden aan de achterzijde van de tempel afgezet en zagen al snel, dat deze echt reusachtig is. Het is de grootste tempel ter wereld en bijgevolg dus ook wel vrij druk bezocht. Desondanks hadden we geluk, want soms zijn er urenlange wachtrijen om tot de top van de tempel te wandelen. Wij konden gewoon zonder aanschuiven doorwandelen... We kuierden hier een hele tijd rond en door de tempel en wandelden vervolgens tussen de bijgebouwen en meren van de tempel terug richting de uitgang. De tempel is enorm mooi, maar de drukte maakt het soms een beetje minder... Dit vooral omdat wij niet van de drukte en de massatoeristen houden. Desondanks kan je niet anders, dan hier genieten van al dit moois, wat er waarschijnlijk honderden jaren geleden nog veel mooier uit gezien zal hebben!

Het was intussen 13:00 en dus ook bloedheet. De tuktuk-vriend bracht ons terug naar ons hotel, waar we dan vervolgens de plannen voor de rest van de week al maakten. Daarna gingen we iets eten in een lokaal restaurantje en besloten we even te rusten. De hitte is enorm en eigenlijk is het al een hele drukke en actieve vakantie geweest (zoals gewoonlijk). Na even gerust te hebben, liepen we naar de Psar Chas (oude markt) en kochten we een rugzak en een zonnebril. Daarna gingen we iets eten in de Khmer Kitchen en dan wandelden we terug op ons gemak naar het hotel. Het is nu al weer 21:00 en we vertrekken morgen om 07:00 al met de scooter naar het platteland. We hebben besloten eerst nog een beetje lokale dorpjes en natuur op te zoeken, alvorens we nog twee dagen tempels bezoeken en daarna onze reis stilletjes aan ten einde zal beginnen lopen...

We hadden gisteren al koffiekoeken uitgehaald, dus om 06:00 ontbeten we en maakten we ons klaar. Vervolgens gingen we om 07:00 onze scooter ophalen, zodat we naar Phnom Kulen konden vertrekken. In principe mag je als buitenlander geen scooter huren binnen de provincie Siem Reap, dus we kregen een scooter met Battambang nummerplaat. Dit omdat ze de tuktuk-chauffeurs willen beschermen en dus niet iedereen alles op eigen houtje kan doen. We reden al vrij snel het centrum uit, om vervolgens nog een stukje grote weg te rijden. Na de eerste afslag, werd het landschap al snel prachtig. Grote uitgestrekt rijstvelden, kleine hutjes en veel palmbomen. We genoten van het landschap en tuften verder tot aan de ingang van Phnom Kulen Nationaal Park.

Dit wordt door de Cambodjanen als een van de heiligste plekken van het land beschouwd en er komen dan ook vooral veel Cambodjaanse toeristen. Onder de andere toeristen is dit een stuk minder bekend. We waren hier al vroeg, dus na een paar uitzichtsfoto’s en een lange hobbelige, stoffige weg, kwamen we aan bij de waterval. Deze heeft twee verdiepen en is omgeven door groen en jungle. Voor de Cambodjanen dé plaats bij uitstek om te zwemmen en te baden. Vermits we vroeg waren, konden we nog enkele leuke foto’s maken, vermits er nog niet veel mensen waren. Daarna gingen we verder naar de 1000 lingams. Dit zijn een soort uitgehouwen stenen in de rivier. Voor de Cambodjanen zijn ook deze heilig. We deden een klein stukje langs de rivier, want er is zo een paar kilometer, die je kan wandelen.

De volgende plaats, waar we stopten, was de Reclining Boeddha. Dit is een liggende boeddha, uit een stenen rots gehouwen. Hiervoor moest je eerst een aantal trappen doen en ook een heel aantal bedelende mensen en kinderen passeren. In Cambodja lijkt de armoede dus toch nog vrij groot te zijn... We bezochten een tempeltje en de liggende boeddha en maakten ons toen uit de voeten. Het was hier enorm druk, vermits iedereen hier voor zijn geluk komt bidden. Daarna besloten we met de scooter richting de olifantenbeelden (Sarh Damrey) te rijden. Dit stuk weg was een serieuze off-road en bestond dus uit veel stof, mul zand, stenen, boomwortels, gammele bruggetjes, etc. Onze arme scooter deed zijn best en vermoedelijk zijn we de enige toeristen, die gek genoeg waren om dit met de scooter te doen. We bezochten eerst nog de gouden tempel van Vil Phrea Kral en zagen ook enkele zeer landelijke en arme dorpjes. Daarna wouden we verder naar de olifantentempel, maar na een stuk van de weg gedaan te hebben, besloten we rechtsomkeert te maken. De weg was zodanig slecht en de onderkant van de brommer sloeg meerdere keren tegen stenen op, de wielen slipten in het mulle zand, etc. We willen zonder stukken terugkeren 🙂 , dus dan maar de plannen gewijzigd.

We reden terug naar de waterval en besloten hier te lunchen. Na het eten, was het echt nog steeds bloedheet en daarom trokken we onze zwemkleren aan en gingen we in de waterval zwemmen. De Cambodjaanse vrouwen zijn vrij conservatief wat kledij betreft, dus ik hield ook maar een kleedje aan over de zwemkledij. Na het zwemmen, lieten we ons opdrogen op een rotsblok en vervolgens gingen we terug richting de scooter. We aten nog een gefrituurde banaan en een kokostaart en reden toen de vermoeiende weg terug naar beneden. Onderweg stonden er enorm veel kinderen en mensen langs de weg in rijen... Blijkbaar bedelen zij langs de weg en doen ze af en toe alsof ze aan de weg werken, zodat mensen de indruk krijgen, dat ze een fooi zouden moeten verdienen. Wij hebben hier ook maar niets gegeven, vermits we wisten, dat deze kinderen nooit naar school mogen en dit dus hele dagen in de plaats doen...

Hierna hebben we ons even opgefrist op het hotel, want alles was één en al rood stof... Daarna gingen we iets eten, maar het was al serieus aan het schemeren. Veel mogelijkheden waren er niet en uiteindelijk kwamen we in iets heel erg vaag langs de weg terecht. We aten er een soort gedroogde vis, een vaag kipgerecht en rijst. De vis op zich was wel lekker. Daarna wouden we terugrijden naar onze verblijfplaats, maar het was intussen pikdonker. Niet ideaal, vermits er geen straatverlichting is... Het was dus goed kijken, dat je niet van de weg afraakte en uiteraard moest het dan helemaal moeilijk worden, toen ons brommerlicht kapot ging onderweg. Dan maar de twee iphone-zaklampen gebruikt om mee te schijnen en aan een zeer traag tempo tot de verblijfplaats getuft. Deze lag gelukkig niet meer zo ver weg... Dan nog even sociaal geweest met de gastheer. Hij heeft veertig jaar in parijs gewoont en spreekt dus vloeiend Frans. Nu stilletjes het bed opzoeken, zodat we morgen terug fris en monter zijn.

Nadat we gisteren vroeg waren gaan slapen, voelde het toch een beetje als uitslapen om 06:00. We kregen van de gastheer en –vrouw een lekker ontbijt voorgeschoteld en vertrokken vervolgens richting de tempel Banteay Srei. Deze tempel ligt dicht bij ons verblijf en is eigenlijk prachtig. Het is een van de kleinere tempels van de Angkor, maar desalniettemin prachtig. Dit omdat er heel veel aandacht aan details werd besteed en de overblijfselen van de tempel dus ook rijkelijk versierd zijn. We waren hier net op tijd en dus als een van de eersten, want vlak nadat we de tempel bezocht hadden, was er al enorm veel volk.

Na de tempel reden we dus een 10-tal kilometer terug de andere kant uit, om de andere 1000 linguams te bekijken. Hier stopten we op de parking en moesten we een 2km wandelen tot aan de eindbestemming. Het was op zich een mooie wandeling, maar door de hitte en veel bergop en geklauter, toch ook best vermoeiend. We kwamen eerst aan bij een rivier, waar je al een deel van de linguams en tekeningen in de stenen zag. Vervolgens wandelden we nog een stukje langs de rivier op en dan naar beneden. Hier had je een kleine, maar mooie waterval. We hadden deze zo goed als alleen voor ons twee, dus genoten op en top. Hierna wandelden we terug richting de parking en zag ik nog iets voor mijn voeten doorglibberen: een slang. Eenmaal terug op de parking, sprongen we op de scooter en begonnen aan de terugweg richting Siem Reap, want het was nu al tegen de middag.

We namen nu een andere weg, die meer langs lokale dorpjes ging. Zo nu en dan stopten we, voor enkele mooie vergezichten of prachtige natuur. Verder stopten we ook nog om wat rieten vlechtwerk te kopen en tot slot, reden we over een wel erg slechte en hobbelige weg vol potholes, naar Siem Reap. Hier aten we in een restaurantje onze lunch en vervolgens sprongen we terug op onze brommer richting de tempelcomplexen. We besloten de Ta Promh nog eens opnieuw te doen, vermits daar vrijdag enorm veel mensen waren en we dus het gevoel hadden, dat de tempel niet was, wat we er van verwacht hadden. En gelijk hadden we. Het was nu veel rustiger in de tempel, vermits veel mensen in de namiddag door de hitte gewoon aan het zwembad gaan liggen. We bezochten de tempel en kuierden er echt een lange tijd rond. Zo prachtig om te zien, hoe de bomen de tempel stilletjes aan overmeesteren. En op de irritante Chinezen na, was er al bij al veel minder volk dan vorige keer en dus ook meer ruimte om te genieten van deze pracht.

Bij terugkomst op de parking kochten we nog twee traditionele Khmer muziekinstrumenten van een kreupele oude man en nog een goedkoop boek met alle info over de tempels. De jongen, met wie ik hierover onderhandelde, was niet superblij met wat ik hem wou geven, maar nam het uiteindelijk toch aan.  Gepakt en gezakt reden we dus de weg terug richting de uitgang en onderweg bezochten we nog gauw een kleinere tempel. Rond half vijf kwamen we terug aan in ons hotel en brachten we onze rugzakken terug naar de kamer. Het was een drukke dag geweest, dus we besloten iets te gaan drinken. We kozen voor een rockbar, die we ervoor al gezien hadden en dit was een uitstekende keuze. De Duitse gastheer Gerry en zijn vrouw Apoa soigneerden ons goed, hadden veel interessante dingen te vertellen en ik mocht samen met Apoa een zalig lekkere Cambodjaanse curry koken. Na het eten bleven we dus nog een heel tijdje plakken en kwamen er nog een Zwitser en een andere Duitser bij. Na leuke gesprekken, veel gelach en een whisky, keerden we terug richting ons hotel. We hebben ons eten voor morgen al besteld, maar moeten al om 04:00 uit ons bed voor de zonsopgang te kunnen zien.

Om 04:00 liep onze wekker af en om iets voor vijf stonden we al klaar. Onze tuktuk-chauffeur pikte ons hier op en reed aan zijn reeds gekende langzame tempo richting Angkor Wat. Hier wilden we de zonsopgang zien, desondanks het feit, dat we al gehoord en gelezen hadden, dat het enorm druk zou zijn. En niets was minder waar, het was enorm druk. We keken hier tot kwart na zes, tot de zon opkwam, maar besloten toen ook meteen te vertrekken, zodat we drukte van al die toeristen konden ontvluchten. We kwamen terug aan bij onze tuktuk en reden meteen verder naar de volgende stop: Phnom Bakheng. Dit is een kleine tempelruïne, boven op een berg. We wandelden het hele stuk naar boven en hadden zo nog een ver uitzicht over de jungle en ook over de Angkor Wat. Onderweg aten we ook ons ontbijt op en bij terugkomst aan de tuktuk, lag onze chauffeur weer op zijn gemakje te slapen.

We maakten hem wakker en vervolgens reden we verder naar de eerste tempel op ons lijstje: Preah Khan. Onderweg maakte onze tuktuk maar een gek geluid, maar we kwamen aan op onze bestemming en bezochten op ons gemak de tempel. Deze is enorm groot en echt wel mooi. We waren hier als eerste toeristen, dus het was enorm rustig en daardoor kon je ook echt van de pracht genieten. We brandden wierook bij een oud vrouwtje en zagen ook hier, hoe de bomen over de tempel heen groeien. Deze tempel is een stuk minder bekend dan de andere drie tempels, die we hier in de Angkor-regio bezochten, maar minstens evenveel de moeite waard. Bij terugkeer naar de tuktuk bleek dat ons wiel het begeven had en er dus een nieuwe lager moest gebracht worden. Dit zou minstens een uur duren, maar in Azië kan dat eveneens ook veel langer zijn. Daarom besloten we op ons eentje naar de volgende tempel te voet te wandelen.

Dit was een drietal kilometer, dus al bij al viel dat goed mee. We wandelden dus langs het mooie meer naar de Neak Pean. Dit is een heel kleine tempel omgeven door water, maar het water op zich met alle planten en vogels is dan weer wel heel erg mooi. Toen we van deze tempel terug naar de parking keerden, stond onze tuktuk op ons te wachten. Hij had het wiel kunnen repareren en bracht ons vervolgens naar de Ta Som, Ta Nei en de Ta Keo. Deze drie tempels zijn meer statisch gebouwd en zijn dus iets minder rijkelijk versierd. Wel zijn ze vaak een stuk hoger en hebben ze dus meerdere niveaus, wat ze ook weer mooi maakt. Tot slot bezochten we dan nog de Banteay Kdei als laatste tempel en toen was het na acht uur tempels bezoeken ook wel voldoende geweest. Bovendien waren we ook al van vier uur wakker.

We reden dus terug richting het hotel en gingen lunchen. Daarna besloten we ons toch een uurtje neer te leggen om wat te rusten, om vervolgens naar enkele supermarkten te gaan om Kampotpeper te kopen. Daarna bezochten we ook nog twee markten met kleding, souvenirs, schoenen, houten snijwerk, metaalwerk, vlechtwerk, etc. Al snel was het dus vijf uur en gingen we dus nog even een terrasje doen. Daarna fristen we ons wat op en gingen we zoals gisteren al afgesproken, terug bij Geri en Apoa in de bar eten. Apoa toonde me, hoe ze typische Khmer vis klaarmaakte en deze was achteraf ook overheerlijk. Na het eten speelden we samen met Apoa, Geri en een andere bezoeker enkele spelletjes darts en zaten we buiten op de verande wat bij te praten. Hier spendeerden we dus lekker gezellig de rest van de avond. Nu gaan we stilletjes slapen en morgen zullen we voor de eerste keer eens geen wekker zetten om echt vroeg op te staan. Waarschijnlijk zullen we van nature uit wel vroeg wakker zijn, maar toch...

Vandaag konden we voor het eerst tijdens de reis eens echt goed uitslapen. Voormiddag bleef het een beetje motregenen. Hierdoor hebben we maar wat geluierd en ons verblijf in bangkok geboekt. Tegen half 11 zijn we dan toch maar wat gaan wandelen over de oude markt en een nog iets toeristischere versie aan de overkant van de rivier... We kochten nog enkele spullen en besloten toen te gaan lunchen.

Vervolgens wandelden we naar een winkeltje, waar ze de originele kampotpeper hebben. Dit is typisch Cambodjaanse peper, die tot de beste pepers ter wereld is uitgeroepen. Vermits we zeker geen namaak wilden, zijn we dus in een erkende winkel deze peper gaan kopen, want op de markt gooien ze je er natuurlijk ook dood mee. We bezochten ook nog kort de Made in Cambodia Market, die iets duurder is dan de andere... Daarna besloten we op het gemak de spulletjes in het hotel te gaan leggen en een cocktail te gaan drinken. Het was intussen in de namiddag, maar het motregende nog steeds. Eigenlijk hebben we veel geluk gehad, vermits we alles al gedaan hadden, wat we wilden doen. Dus het beetje regen stoorde in dit geval zeker niet. We lieten ons door een tuktukchauffeur nog naar een grotere lokale markt  “Psah Leu Thom Tmey” brengen. Hier komen geen toeristen, maar meer locals winkelen. Hier zag je een heel ander soort markt, dan degene in het stadje zelf. Eerst deden we het stuk met de kleding, schoenen, tassen, juwelen, etc. Vervolgens deden we de buitenkant, die vooral uit eten bestond. Het stinkt soms, vermits het afval van vlees en vis gewoon op de grond en met water wordt weggespoeld. Verder zie je overal vissen, eenden, ingewanden, varkenshoofden etc. liggen. Toch heeft dit type markt zeker zijn charme en vind ik het bijzonder om de lokale gewoonten te zien en te ervaren.

Intussen begon de avond al te vallen en gingen we dus bij Gerry en Apoa eten. Vandaag maakte ze Chicken Amok en mocht ik ook weer helpen en toekijken. Ook nu was het eten weer super lekker. Na het eten bezochten we nog even de night market. Deze hadden we vorige keer vrij snel gedaan, nu wouden we het wat rustiger aan doen. Ik wou al een tijdje een tekening kopen van een tempel met een boom. Maar tot nu was ik nooit echt overtuigd. Plots zag ik een prachtige zwart-wit-tekening ertussenuit springen en deze kocht ik dan ook meteen. Na de markt gingen we terug naar Gerry en Apoa en wou ik de tekening laten zien. Bleek het een nepexemplaar te zijn en dus geen tekening, maar een foto. Ik ben dus in mijn eentje terug naar de markt gelopen en heb van mijn oren gemaakt, over het feit dat ik afgezet werd. Dit vooral omdat ik al weinig afgeboden had, omdat ik talent gerust wil betalen. In ruil hebben ze mij ter plaatse dan een tekening geschilderd en heb ik nog een rieten omhulsel en de foto in kwestie dan extra gekregen. Tevreden keerde ik dus terug naar de bar en speelde ik nog een spelletje darts mee.

Nu gaan we stilletjes slapen, want morgenvroeg gaan we samen met Gerry nog een afscheidskoffie drinken als ontbijt.

Ook vandaag konden we een beetje uitslapen. Vervolgens ging ik naar de bakker voor het ontbijt en maakten we al een deel van de bagage klaar. Om 09:00 liepen we dan nog voor een laatste keer terug naar de bar, waar Gerri ons zat op te wachten met koffie. We praatten nog een tijdje en namen toen afscheid. Vervolgens terug naar het hotel om daar de laatste hand aan de rugzakken te leggen en te zien of we alles zo mee konden nemen 🙂 ... Is goed gelukt uiteindelijk en dus gingen we nog een beetje wandelen en deden we nog een aantal winkeltjes en de markt. Rond de middag dan nog een laatste keer Cambodjaans gegeten en dan was het tegen half twee tijd om uit te checken. Onze dwaze tuktuk-vriend stond trouw op ons te wachten en bracht ons al rammelend, tegen toptempo (niet dus) naar de luchthaven.

Hier konden we vlotjes inchecken en was het een kwestie van wachten op onze vlucht. We wandelden hier wat rond, bezochten de winkeltjes en kwamen tot de constatatie, dat ze hier 7,5dollar durven vragen voor een Whopper bij de Burger King. Kortom, schandalig...

De vlucht naar Bangkok ging enorm snel, vermits het maar een uurtje duurde. Al snel hadden we onze spullen en gingen naar de bushalte. We namen de bus tot aan een metrostation en van daaruit nog eens de metro tot het hotel. Hier checkten we in en vervolgens gingen we lekker Thais eten. Maar zoals gewoonlijk dus ook vrij pittig! We besloten toch nog iets te doen en namen dus een taxi naar de Patpong avondmarkt. Deze is heel toeristisch en staat ook enorm bekend voor de pingpong shows en prostituees... We deden de hele markt en werden ook meerdere keren lastig gevallen over de pingpong shows. Vervolgens wandelden we nog een beetje rond en namen dan de taxi terug naar het hotel. Nu nog genieten van een goede nachtrust, want morgennacht moeten we helaas het vliegtuig terug naar huis nemen...