Vanochtend sliepen we voor de eerste keer eens tot 07:30 uit, want we moeten toch nog wachten tot de was droog is. Vervolgens geven we het busje nog eens een grondige opruim- en poetsbeurt aan de binnenkant; Dan rustig ontbijten en wat chillen, om tegen 11:00 helemaal start- en vertrekklaar te zijn. We vullen ons busje nog met water en rijden dan naar de stadsparking. Hier parkeren we onze Woodyvan en dan wandelen we langs de rivier naar de volgende brug.

Hier beginnen we aan het vervolg van onze stadstocht. We bezoeken de resterende belangrijkste gebouwen en bezoeken ook enkele toffe winkeltjes. Riga heeft best veel knappe gebouwen, dus je kan hier uren rondstruinen. Dat doen we ook nog tot ongeveer 13:00. Dan vleien we ons op het gezellige terras van “Two more beers” and daar bestellen we een charcuterie-plankje en wat om te drinken. De plank blijkt echter gigantisch te zijn en maar net op tafel te passen. We zetten ons dan maar eens extra recht en beginnen aan een serieuze lunchmaaltijd, die wel zeer lekker is. Nu hebben we al die gekke soorten kaas en vlees van in de winkel dan toch eens geproefd. 

Woody deed terwijl zijn dutje en tegen 14:30 konden we er weer tegenaan. We wandelden nu nog naar het “vrijheidsbeeld” van Riga en vervolgens het Bastion Hill park. Dit waren de laatste bezienswaardigheden, die we nog moesten doen en dan hebben we alles gezien. We besluiten vervolgens nog een uurtje gewoon wat door de straten te wandelen, maar heel veel winkelstraatjes hebben ze hier ook weer niet, vermits ook hier de meeste winkels in grote shoppingcentra gelegen zijn. Zonde eigenlijk vinden wij, maar vermits het hier vaak slecht weer is, is dat ergens ook wel te begrijpen. Onderweg worden we nog door een schoolprojectje tegengehouden. Zij maken een foto van je en printen het dan in een oud krantje met een toffe krantenkop. Je mag zelf kiezen hoeveel je er voor betaalt. Woody en ik poseerden dan maar even om met onze koppen in zo’n krantje te komen. 

Tegen 16:00 verlaten we Riga en gaan we nog even langs de winkel voor ons avondeten te kopen. We nemen kip, aardappeltjes en een lekkere koolsalade aan de toog met verse gerechten en ik kan eindelijk een lactosevrij ijsje in de diepvriesafdeling vinden. Hierna verlaten we de hoofdstad van Letland en rijden we richting Jurmala, wat een bekend badstadje is. Hier is een heel erg groot en lang strand, dus we beslissen met ons zwemgerief even tot daar te gaan. Nu blijkt dat op dat kilometerlange strand geen honden toegelaten zijn nergens, dus dan maar even in Jurmala over de boulevard gewandeld en terug naar het busje gekeerd. Het is intussen ook al 17:15 dus we beslissen naar het Kemeru National Park te rijden. Hier hebben we een parkeerplek midden in het bos gevonden, waar ook een korte wandeling vertrekt naar de sulphur swamps. Dit zijn een soort moerassen met een zeer stinkende zwavelgeur, die we nog vanuit Ijsland kennen. 

Het krioelt hier echter wel van de super dikke muggen. Dit hebben we nog nergens zo erg meegemaakt. Bijgevolg beslissen we de 1,7km lange wandeling naar de stinkende moerassen toch nog maar te doen bij zonsondergang, zodat we daarna in het busje rustig kunnen eten en alles in gereedheid kunnen brengen voor de nacht. De wandeling naar de moerassen loopt volledig via houten vlonderpaadjes en is echt zeer mooi! Bovendien ook een ideale keuze om het met zonsondergang te doen, want zo schijnt er een prachtige gloed over de gekleurde mossen, het groenige water van het moeras en de pijnbomen.

Verder zien we ook enkele kikkers en roofvogels. We komen op de terugweg enkel nog twee Letten tegen, die met hun emmer op zoek zijn naar besjes. Eenmaal terug aan de auto maken we het busje helemaal klaar om binnen te kunnen eten aan ons tafeltje, zodat we niet door die gigantische muggenbeesten worden opgegeten. Dit lukt goed en is ook weer heel erg gezellig. Na het eten spelen we nog enkele gezelschapsspelletjes en voor we het weten is het ook al weer 22:30 en dus tijd om te gaan slapen. 

The Woody Tales:

Wat er vandaag gebeurde, kon ik haast niet geloven. Ik heb tot 07:30 aan één stuk kunnen slapen. De baasjes sliepen deze keer blijkbaar ook uit. Zalig. Daarna kreeg ik mijn ontbijt en jawel hoor, vervolgens kreeg ik nog eens de kans om tot 11:00 verder te chillen en te slapen. Je zou bijna denken, dat die baasjes ziek zijn ofzo. Maar volgens hen heeft het met de was te maken. Nadat ik dus best lang had kunnen chillen, gingen we toch nog op pad. We vertrokken met het busje terug naar de hoofdstad en vonden een parkeerplekje vlak langs het water.

Hier mocht ik eerst wat in het parkje naast het water wandelen. Het was toch alweer best warm, dus vandaag gaat toch weer vermoeiender worden dan gedacht. En jawel hoor. De twee daaropvolgende uren word ik door de baasjes naar allerlei plekken meegezeuld. Ik heb onderweg natuurlijk wel heel erg veel snuffelwerken uit te voeren en vind zo’n stad wel heel interessant, maar ook vermoeiend. Verder heb ik ook nog bang van de plaatselijke zingende Harikrishna-beweging, die aan ons voorbij komt, waardoor ik uit angst ook nog eens tegen een deur op loop. Niet zo heel erg slim natuurlijk, maar kan gebeuren. Nu was ik bijna echt een mopshond, als mijn neus platgelopen was tegen die deur. En dan moest ik ook nog eens in de krant? Hopelijk hebben ze dat er niet bij ingeschreven…

Na twee uur vanalles te bezichtigen, hadden de baasjes toch eindelijk het lumineuze idee om iets te gaan eten. Hier zag ik mijn kans schoon en vleide me meteen in een hoekje in de schaduw, waar ik gedurende de hele lunch sliep, op het opeten van mijn koek na, natuurlijk. De baasjes vonden de muziek hier ook heel erg goed en waren dus serieus in hun element, zowel over de sfeer als het eten. Ik kreeg er niet veel van mee, behalve op het einde, toen de bediening dolgelukkig was, dat ze hallo tegen mij mochten zeggen. Heb ik toch weer mensen hun dag goed gemaakt se. Hierna ging de route verder naar een vrijheidsbeeld, dus jawel, eventjes paniek. Willen die nu echt helemaal naar Amerika stappen met mij? Maar ok, het bleek een andere variant van Letland te zijn, dus gelukkig toch niet zo ver als Amerika in kilometers. Dan moesten we nog het Bastion Hill Park doen, waar ik ook weer veel kon snuffelen, graag in de rivier wou, maar niet mocht en waar er mensen godspraktijken aan het preken waren in een microfoon, die niet opstond… Gelukkig. 

Dan waren we rond in Riga, maar kuierde nog een uurtje gewoon wat door de straten. Met deze warmte was ik dan toch ook blij, dat we uiteindelijk naar het busje gingen. Baasjes zetten meteen de airco en ventilatie op voor mij en reden toen een stukje tot aan de winkel. Daarna reden we verder naar Jurmala, waar ik mocht gaan zwemmen op het strand. Maar niks was minder waar. We wandelden met ons hele hebben en houden naar het strand en daar stond plots gewoon een bord met een hond en een streep erdoor. Ik was zoooo enthousiast om in het zand en water te mogen gaan spelen en dan kwam er dus helemaal niks van in huis. Teleurgesteld dropen we dan maar af en wandelden in de plaats over een stomme boulevard. Dan terug naar het busje en vervolgens naar een plekje midden in het bos. Hier was het mooi en verlaten, maar ook ik werd hier serieus door de muggen geplaagd en opgegeten. We besloten dus nog een korte wandeling te doen bij zonsondergang. Hier was ook wel water, maar ik mocht van de baasjes niet van de vlonders af, want dit zijn moerassen en het stinkt hier heel erg naar rotte eieren. Ze hebben bang, dat ik anders als een slechte luchtverfrisser in het busje zal fungeren en dat willen ze niet. 

Verder is het hier wel mooi, dus ik poseer nog even flink mee voor de foto’s. Dankzij de stank ook even geen muggen, maar zodra we de auto terug naderen, zijn ze terug van de partij. Ik ben dan ook blij, dat de baasjes binnen alles in gereedheid brengen en ik daar dus mag eten en slapen. Als zij klaar zijn met hun avondmaal, krijg ik nog heel veel extra kip. Joepie de poepie. Ik geniet van het feestmaal en kruip dan echt in mijn bedje. Morgen zal wel weer druk worden waarschijnlijk.